Zanjan Travel & Tourism Guide

استان زنجان؛ مقصد گردشگری کمتر دیده شده؛ فرصتی جدید برای سفر بعدی شما؛ زنجان به شما نزدیکتر از آن است که تصور می‌کنید!

حضور گردشگران در روستای تاریخی ابیانه موجب شده برخی از اهالی این روستای گردشگری از به هم خوردن نظم زندگی شان گله مند شوند.

روستای ابیانه یکی از روستاهای گردشگری جذاب برای گردشگران خارجی و داخلی است که به روستای سرخ نیز معروف است چرا که خانه های آن با خاک و خشت های قرمز رنگ ساخته شده اند و زیبایی بصری این روستا را چند برابر کرده است از سویی این روستا در مکانی قرار گرفته که دور تا دورش کوهستانی است و آب و هوای این روستای تاریخی را متفاوت کرده است.

این روستا به خاطر بافت تاریخی، آب و هوای مطلوب و زنده ماندن برخی از سنت ها و اداب و رسوم از جمله پوشش مردم محلی بین گردشگران شناخته شد اما این شناخته شدن شکلی متفاوت به خود گرفت. اکنون صنعت گردشگری در این روستا به جایی رسیده که هم گردشگر از میزبان ناراضی است و هم میزبان از گردشگر.

چند سالی است که ورود گردشگران به این روستا در ایام عزاداری امام حسین (ع) محدود شده است و هر سال شورای روستا در اطلاعیه ای عنوان می کند که دیگر گردشگران وارد روستا نشوند اما بازهم ازدحام جمعیت در این روستا آزار دهنده است هم برای گردشگران و هم برای ساکنان.

در این باره، احمد نیابتی از راهنمایان گردشگری که تورهای یک روزه به سمت ابیانه برگزار می کند به خبرنگار مهر می گوید: یک روستا را به قطب گردشگری تبدیل کردیم اما به مردم و گردشگران آموزش ندادیم به همین دلیل است که گردشگران وقتی به روستا می روند، برخی از زنان و مردان روستا که لباس محلی به تن کرده اند به گردشگران می گویند، بیایید عکس بگیرید و زمانی که گردشگر با آنها عکس می گیرد طلب پول می کنند و یا مردم روستا تصور می کنند هر اغذیه و هر وسیله ای که داشته باشند را باید به قیمت گزاف به گردشگر بفروشند.

این نظر را نه تنها نباتی که بیشتر راهنمایان گردشگری نیز باور دارند و معتقدند که هم گردشگران و هم میزبان باید آموزش بیشتری می دیدند. درباره مشکلی که اهالی روستای ابیانه با گردشگران دارند نیز، یکی از معتمدان روستا می گوید: من 57 است که به گردشگران روستا در ایام محرم غذای نذری می دهم. گردشگران خارجی یک غذا می گیرند و با احترام می روند اما گردشگران ایرانی هم غذای بیشتری می گیرند و هم غذا را حیف و میل کرده و روی زمین می ریزند ما از این رفتار آن ها ناراحت می شویم. به آنها می گوییم که چرا زیر درختان ما در باغ نشسته اید آن ها خرده می گیرند و می گویند که مگر سایه درخت را خریده اید؟ به این فکر نمی کنند که هر چیزی در این روستا جزو میراث ماست. آن ها نظم مراسم عزاداری های ما را به هم می ریزند.

وی ادامه می دهد: الان دیگر زنان و مردان روستا مرغ و خروس و دام در روستا نگه نمی دارند. سال های گذشته زنان در کوچه می نشستند و مرغ و خروس ها هم در باغ و یا در کوچه بودند. اما دیگر با حضور گردشگران هیچ زنی نمی تواند جلوی در خانه اش بنشیند چون گردشگران از هر رفتار آن ها می خواهند عکس بگیرند به خصوص از آن هایی که لباس سنتی به تن دارند.

این معتمد روستا از آسیب هایی که گردشگران به روستا زده اند می گوید: یک درخت کهنسال در سرچشمه روستا قرار دارد که سوخته است. این کار همان گردشگران است. کسی به رفتار گردشگران در روستا نظارت نمی کند. بچه های ما دیگر به خاطر این حجم زیاد از افراد غریبه و رفتار نادرست گردشگران کمتر به روستا می آیند.

داماد او هم می گوید: شهرداری روزی سه بار روستا را تمیز می کند اما بازهم روستا پر از زباله است چون گردشگران رعایت نمی کنند. آن ها می خواهند وارد هر خانه ای شوند و از هر چیزی عکس بگیرند.

دلخوری گردشگران و میزبانان از یکدیگر در روستای ابیانه همچنان مسئله ای است که حل نشده و مسئولیت آن را هم کسی بر عهده نمی گیرد تنها اقدام انجام شده ورودی ده هزار تومانی برای روستاست که چه در فصل گردشگری و غیر آن از هر مسافر ورودی دریافت می کنند برای اینکه شاید راهی باشد برای اینکه کمتر کسی وارد شود و اینکه اگر گردشگری به روستا می رود از کنار این بودجه برای امور روستا هزینه شود.

منبع: دنیای سفر

The Third Internatinal Eco-Silk Road Food Festival - Zanjan 2017

توسط در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۹۵

Zanjan Tourism Most Visitor Country

توسط در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۹۵

Director General of Zanjan Cultural , Handicrafts and Tourism organization informed of the holding of the third interenational Eco - Silk Road Food Festival in Zanjan.
Yahya rahmati said, special poster of the third interenational Eco- Silk Road Food Festival have already designed and launched in Zanjan province .

He pointed to this festival is held in 9 - 11 May by planing , this festival will held at international fair in Zanjan.
The first international Eco - Silk Road festival was held in zanjan (2015) on 31 August - 4 Septemberand the second international Eco - Silk Road festival was held in zanjan on 26 - 29 September 2016
The number of participants in this festival has tripled from 5 to 15 delegations since the first such Gestival in 2015.

Report: Hosein khamsei

Translater: Dr Zahra Mohammadi

رقابت میان بخشداران، فرمانداران و استانداران برای تاسیس اقامتگاه های بوم گردی بیشتر شکل گرفته است. همه می خواهند در حوزه آنها دست کم یک اقامتگاه باشد.

وقتی صحبت از سفر می شود، بیشتر مردم تورها، آژانس های مسافرتی، هتل ها و مانند اینها را به خاطر می آورند. اما جالب است بدانید که طبق تعاریف سازمان جهانی گردشگری، بیش از 50 نوع گردشگری در جهان وجود دارد. از اسم هایی مانند گردشگری غذا، گردشگری سلامت، گردشگری حلال، سفر زیارتی و ... که بگذریم، یکی از انواع رو به رشد گردشگری در جهان اکوتوریسم یا همان بوم گردی است. لغت اکوتوریسم (Eco Tourism) که فرهنگستان لغت با کمک سازمان میراث فرهنگی کشور آن را معادل طبیعت گردی معنا کرده است، از نظر ریشه لغوی از دو جزء «Eco» و «Tourism» ساخته شده است که پیشوند «اکو» برگرفته از ریشه یی یونانی به معنی آمیزه یی از مفاهیم محیط زیست و زیستگاه و «توریسم» به معنای گردشگری است؛ این مفهوم بیش از هر چیز طبیعت را تداعی می کند. در فارسی کلمه بوم را معادل اکو قرار داده اند و بنابراین به اکوتوریسم، بوم گردی نیز می گویند.

بنا بر تعریف اکوتوریسم از منظر انجمن جهانی اکوتوریسم که در سال 1991 میلادی ارائه شده، اکوتوریسم سفری است مسوولانه به مناطق طبیعی، که موجب حفظ محیط زیست و بهبود زندگی مردم محلی شود. چند سال بعد در 1996 میلادی اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی با بسط تعریف بالا، بوم گردی را چنین تعریف کرد: اکوتوریسم یک سفر و بازدید زیست محیطی مسوولانه از مناطق طبیعی بکر است که برای لذت بردن از طبیعت و درک مواهب آن و ویژگی های فرهنگی مرتبط با آن انجام می شود، به طوری که باعث ترویج حفاظت شود و آثار منفی بسیار کمی از جانب بازدید کنندگان بر محیط به جای گذارد و شرایطی را برای اشتغال و بهره مندی اقتصادی و اجتماعی مردم محلی (بومی) فراهم کند. با توجه به این تعریف، بوم گردها افرادی هستند که از مرحله علاقه ساده به طبیعت فراتر رفته و پا در عرصه شناخت رازها و زیبایی های عمیق آن می گذارند. یک بوم گرد، خود را نسبت به مراقبت از طبیعت و احترام به فرهنگ بومی مسوول می داند و به این مسوولیت پایبند است. بنابراین هر کس که به هر طریقی به طبیعت سفر می کند، الزاما یک بوم گرد به حساب نمی آید.

همان طور که بالاتر بدان اشاره شد، بوم گردی ملزومات خاص خود را دارد و یکی از این ملزومات اقامتگاه است. از چادر و کمپینگ که بگذریم یکی از راه حل هایی که طبیعت گردان برای اقامت در طبیعت یافته اند، اکولوج ها یا همان اقامتگاه های بوم گردی است.

خواب در بوم خانه ها

اما اقامتگاه بوم گردی چیست؟ بنا بر تعریفی که سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با مشارکت برخی پیشگامان اقامتگاه های بوم گردی در آیین نامه یی تحت عنوان "ضوابط اقامتگاه های بوم گردی" ارائه کرده، این نوع اقامتگاه مسکنی موقت برای گردشگران هستند که علاوه بر رعایت اصول حاکم بر صنعت هتل داری و ارائه خدماتی با کیفیت مشخص و قابل قبول به میهمانان در محیط های طبیعی، این خصوصیات را دارا باشند: کمترین آسیب را به محیط زیست اطراف اعم از طبیعی و فرهنگی وارد کند، کمترین تاثیر ممکن را هنگام ساخت و ساز روی محیط طبیعی اطراف بگذارند، مناسب و هماهنگ با بافت فیزیکی و فرهنگی منطقه باشند و با توجه به شکل، ظاهر، رنگ و معماری محلی ساخته شده باشند، از روش های پایدار برای به دست آوردن آب مصرفی و کاهش مصرف آن استفاده کنند، نظام کارآمد دفع پسماندها و پساب ها داشته باشند، در حد امکان از منابع انرژی جایگزین با رعایت اصول پایداری بهره مند باشند، برای همکاری با انجمن های محلی تلاش کنند، برنامه های آموزشی درباره محیط های فرهنگی طبیعی و فرهنگی منطقه برای کارمندان و گردشگران ترتیب دهند و نهایتا با شرکت در برنامه های تحقیقاتی، به توسعه پایدار منطقه کمک کنند. بر مبنای تفاسیر فوق هتل های بوم گردی هتل هایی هستند که در محیط های طبیعی با رعایت بالاترین سطح ممکن ضوابط زیست محیطی و به شکلی سازگار با معماری بومی و سیمای طبیعی منطقه احداث شده و ضمن حداکثر تعامل با جامعه محلی، زمینه حضور و اقامت طبیعت گردان را با کیفیتی قابل قبول و تعریف شده در محیط های طبیعی فراهم می کنند.

بوم گردی در ایران

تاسیس اقامتگاه های بوم گردی در ایران با تلاش مازیار آل داوود برای جلب گردشگران خارجی در سال 1382 آغاز شد. «آقا مازیار» که به خاطر پیشکسوتی و کمک هایش به صنعت بوم گردی ایران نزد بوم گردان، مالکان اقامتگاه ها و مسوولان گردشگری احترام خاصی دارد، با موها و ریش سپید بلند، تن درشت و لباس های محلی اش معروف است. او می گوید: بعد از آنکه کسب وکار خود را سامان داده، دیگر در فکر توسعه آن نبوده و وقت و همت خود را برای کمک به دیگرانی که خواهان ورود به این فعالیت بوده اند، گذاشته است. گفته یی که ارادت دیگران به او تاییدش می کند. اکنون نسبت به سال 1382، اقامتگاه های بوم گردی وضعیت بسیار بهتری دارند. بیش از 300 عدد از این اقامتگاه ها در ایران فعالیت می کنند یا در شرف آغاز فعالیت هستند. آیین نامه تاسیس و رتبه بندی اقامتگاه های بوم گردی تدوین و ابلاغ شده و سازمان میراث فرهنگی می گوید همه جوره از این نوع فعالیت ها حمایت خواهد کرد. حمایتی که از تسهیل و تسریع روند کاغذبازی اداری تا اعطای وام های کم بهره را شامل می شود. هرچند مازیار در نصیحتی به چند نفر از تازه کاران می گوید: «اگر می خواهید در این کسب و کار موفق باشید، به امید این وام ها ننشینید و کار را شروع کنید. دنبال شرایط موجود نباشید. با همان حداقلی که امکان دارد کار را آغاز کنید و رفته رفته وضعیت را بهبود بدهید.» گویا وعده تسهیلات مالی تاکنون محقق نشده است. یکی از بهره برداران جوان می گوید: «تاکنون هیچ کس موفق نشده از سازمان میراث فرهنگی وام بگیرد. اگر وام نمی دهند، بگویند نمی دهیم که وقت دیگران را نگیرند.»

البته تسهیلات مالی همه چیز نیست. فرنگیس عامری دکترای حرفه یی دی بی ای دارد و سه مجموعه بوم گردی را در روستای زواره شهرستان اردستان استان اصفهان اداره می کند. او می گوید: «از لحاظ اداری، سازمان همکاری فوق العاده یی با من داشته، به طوری که این همکاری من را به ادامه کار و حتی گسترش آن بسیار امیدوار کرده است.» با این حال به گفته او، تسهیلات همیشه در برنامه هست و هیچ گاه پرداخت نمی شود، یا لااقل هنوز زمان پرداخت آن نرسیده است. عامری در مجموع فعالیت بوم گردی و حمایت از آن را مطلوب می داند: «این فعالیت باعث شد که من مهاجرت معکوس داشته باشم. یعنی از شهر به روستا بازگردم. » و این اتفاقی است که در ادبیات توسعه روستایی مبارکی تلقی می شود، چراکه می تواند مانع از مرگ روستا شود.

و دیگر دلایل

علیرضا موذنی، بهره برداری خوش رو و خوش خنده از شهر یزد است که 3 سال از آغاز فعالیت او می گذرد، می گوید: پیش از آغاز کار اطلاعی از چیستی بوم گردی و اقامت گاه هایش نداشته و تبلیغات، تسهیلات و جذابیت های این فعالیت باعث شده است سراغ راه اندازی آن برود.

به گفته موذنی، حمایت از تاسیس این نوع اقامتگاه ها کاملا مشهود است، چراکه به عنوان مثال خود او بدون پرداخت هیچ هزینه یی موفق به دریافت مجوز بهره برداری شده است. با این حال، او انتقادی را نیز به این سهولت وارد می کند: «در حال حاضر نوعی رقابت میان بخشداران، فرمانداران و استانداران برای تاسیس اقامتگاه های بیشتر شکل گرفته است. همه می خواهند در حوزه آنها دست کم یک اقامتگاه باشد. این مساله باعث شده کیفیت فعالیت به شدت افت کند.»

موذنی می گوید: 100 اقامتگاه با کیفیت، بهتر از 400 اقامتگاه بی کیفیت است. اما در حال حاضر توجه بیش از حد به کمیت باعث شده که الزام عملی به قوانین آورده شده در آیین نامه، چندان برای صدور مجوز ملاک نباشد.

جدای از این مساله، مشکل دیگری نیز وجود دارد. گویا نهادهای دیگری نیز در کشور هستند که همکاری آنها برای بهره برداری موفق از یک اقامتگاه بوم گرداری الزامی است، اما این نهادها تعهد چندانی به همکاری ندارند. مازیار آل داوود که پیش تر به او اشاره شد، به تازگی مالکیتش بر اقامتگاه خود را در خطر سلب از سوی اداره اوقاف یافته است. این یعنی قدیمی ترین اقامتگاه بوم گردی ایران در معرض خطر تخریب قرار دارد. اقامتگاه علی صالحیان مثال دیگری است. او از سال 94 فعالیت خود را برای اخذ مجوز آغاز کرده و تیرماه سال 95 موفق به دریافت مجوز کتبی شده است. با این حال، در شرایطی که هنوز این مجوز کتبی را در دست دارد، در تماسی تلفنی به صورت شفاهی به او گفته شده که به دلایلی جدای از دلایل فنی و تخصصی حق فعالیت ندارد.

اقامتگاه های بوم گردی می توانند به عنوان موتور محرکی برای پیشبرد صنعت گردشگری ایران به کار گرفته شوند. آن طور که محمدعلی فیاضی، مدیرکل طبیعت گردی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور پیش تر گفته بود، 38 هزار اقامتگاه بوم گردی در ایران کم است و در برنامه ششم توسعه احداث 2 هزار از این نوع اقامتگاه ها پیش بینی شده است. دولت می گوید که قصد حمایت از اقامتگاه های بوم گردی را دارد. اما باید دید که آیا در این قصد جدی است؟ یا صرفا به وعده های توخالی اکتفا می کند.

منبع: اقتصاد آنلاین

تور زنجان گردی؛ زنجان گذشتنی نیست

توسط در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۹۵

غار کتله خور

توسط در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۹۵

گنبد سلطانیه - زنجان

توسط در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۹۵