Zanjan Tourism Guide

Visit & Travel to Zanjan; Iran

Visit & Travel to Zanjan; Iran

Zanjan Tourism Guide

به استان زنجان خوش آمدید!
اینجا بزرگترین رسانه گردشگری استان زنجان است.
هدف ما گسترش اطلاع رسانی درباره سفر و گردشگری استان زنجان است.
بازنشر مطالب لزوما به معنای تائید محتوای آن نیست.
شماره ثبت در سایت ساماندهی: 1-3-64-56-695660-1-1
© Copyright 2019, All Rights Reserved

طبقه بندی موضوعی
کلمات کلیدی
آخرین نظرات

۵۰۹ مطلب با موضوع «گردشگری ایران» ثبت شده است

«حوزه گردشگری یک حوزه ترسو و نابالغ است که به شدت تحت تاثیر تغییرات اقتصادی، سیاسی و همچنین فرهنگی قرار می‌گیرد.»

به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی مرکز گردشگری علمی – فرهنگی دانشجویان ایران(istta)، چهاردهمین نشست از دومین دوره سلسله نشست‌های چشم‌انداز صنعت گردشگری با موضوع «گردشگری و هویت جوانان» که توسط مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران در سالن جلسات ساختمان شماره ۲ جهاد دانشگاهی برگزار شد، منوچهر جهانیان، عضو هیئت علمی و رئیس دانشکده علوم گردشگری دانشگاه علم و فرهنگ و «ابراهیم حاجیانی»، پژوهشگر و عضو هیئت علمی دانشگاه در این نشست به بررسی گردشگری و هویت جوانان پرداختند.

در ابتدای این نشست حاجیانی با اشاره به نگرانی‌های موجود در زمینه تغییر یا حذف هویت فرهنگی در راه توسعه گردشگری ایران گفت: بسیاری از افراد معتقدند مسائل فرهنگی مانع از رشد گردشگری ایران می‌شود و در این زمینه نگرانی‌های بسیاری وجود دارد، در واقع حوزه گردشگری یک حوزه ترسو و نابالغی است که به شدت تحت تاثیر تغییرات اقتصادی، سیاسی و همچنین فرهنگی قرار می‌گیرد.

وی ادامه داد: برای مثال یکی از موانع و مشکلاتی که برای توسعه صنعت گردشگری کشور مطرح شده، نگرانی‌هایی در جامعه مقصد با ورود گردشگر است که ممکن است منجر به به هم خوردن بافت و ثبات فرهنگی آن شود، اتفاقی که بسیار حساس است.

 او با مطرح کردن این سوال که آیا با رونق صنعت گردشگری، زبان، رفتار، اخلاق و درواقع هویت فرهنگی که قلب فرهنگ است دچار تغییر می‌شود یا خیر؟ ادامه داد: نگرانی‌ها بیشتر در مقوله هویت ملی، هویت قومی و محلی و هویت دینی وجود دارد. هویت مانند فرهنگ تغییر می‌کند، اما دشواری در این زمینه صورت می‌گیرد. درواقع هویت در ایران دارای لایه‌های متراکمی از زمان قاجار و پهلوی تا کنون بوده است که تغییرات بسیار کمی داشته و اصلا حذف نشده است، بنابراین رشد گردشگری نمی‌تواند باعث تغییر هویت شده و نگران کننده باشد.

حاجیانی در این زمینه به بیان یک مثال پرداخت که؛ در مالزی و ترکیه که نرخ رشد صنعت گردشگری در این کشورها چندین برابر کشور ما بوده است، تغییری در هویت فرهنگی و شاکله فرهنگی آنها ایجاد نشده است.

عواملی که در تغییر هویت گردشگری موثرند

این پژوهشگر با مطرح کردن پیش فرض‌هایی در زمینه تغییر و ثبات هویت جوانان و گردشگری افزود: پیش فرض‌هایی مانند نوع گردشگران اعم از گردشگران داخلی و خارجی، نوع جامعه میزبان و مقصد، شاخه‌های مختلف گردشگری مانند گردشگری زیارت یا سلامت و پیش‌فرض مداخله‌گری مانند نظام  تدبیر و سیاستگذاری در این حوزه که چطور این صنعت را مدیریت می‌کند؛ از جمله عواملی هستند که در تغییر هویت گردشگری نقش دارند.

او در ادامه با بیان این‌که گردشگری داخلی تکثر هویتی ایجاد می‌کند، اضافه کرد: آن مانع از بروز هویت‌های تکه پایه‌ای خشونت‌زا می‌شود.

وی همچنین با اشاره به تاثیرات مستقیم و غیرمستقیم صنعت گردشگری بر جامعه میزبان گفت: گردشگری داخلی بر هویت ملی به طور یقین اثر مستقیم می‌گذارد، ارتباطات بین فرهنگی را رشد می‌دهد، تکثر هویتی ایجاد می‌کند و مانع از رشد و بروز هویت‌های تک پایه‌ای بسیار خطرناک مانند تکفیری، داعش و  خشونت‌زا می‌شود.

گردشگری خارجی یکی از عوامل تقویت هویت ملی

حاجیانی همچنین گردشگری خارجی را یکی از عوامل تقویت هویت ملی عنوان کرد و گفت: در جریان ورود گردشگران خارجی در درازمدت نوعی بازگشت به خویشتن به جامعه برمی‌گردد و جامعه متوجه داشته‌های خود می‌شود.

وی همچنین با اشاره به اینکه رونق صنعت گردشگری می‌تواند باعث رشد درآمد، اشتغال، گذران اوقات فراغت‌ و حتی وابستگی اقتصادی خانوارها به گردشگری شود، افزود: به دنبال آن کیفیت زندگی بالا می‌رود و در نهایت به صورت غیرمستقیم هویت ملی را افزایش می‌دهد.

حاجیانی با بیان این که گردشگری در برخی موارد ممکن است به سلامت و بهداشت، محیط زیست و اخلاقیات جامعه آسیب‌هایی وارد کند، اظهار کرد: در این مواقع نظام سیاستگذار این حوزه باید با نحوه مدیریت خود این آسیب‌ها را به حداقل برساند. در این میان در مجموع می‌توان گفت با رشد این صنعت، نگرانی‌های زیادی برای تغییر هویت وجود ندارد.

گردشگری، چهارمین صنعت درآمدزای جهان

منوچهر جهانیان، از سخنرانان این نشست نیز اشاره به نقش مهم گردشگری به عنوان یک کاتالیزور اقتصادی و عاملی مهم در رشد اقتصادی کشورها، گردشگری را چهارمین صنعت درآمدزای جهان پس از صنعت نفت، خودروسازی و مواد شیمیایی و نیز بزرگترین صنعت صادراتی  در سال ۲۰۲۰ برشمرد و تاکید کرد: حدود ۲۳.۲ تریلیون دلار درآمد مستقیم حاصل از گردشگری در سال ۲۰۱۵ عاید فعالان این بخش شده است.

این عضو هیئت علمی دانشگاه علم و فرهنگ با اشاره به تأثیر مولفه‌های فرهنگی مانند تاریخ، زبان، اعتقادات، آداب و رسوم، نهادهای اجتماعی در شکل و ماهیت رویداد گردشگری گفت: هویت لازمه تداوم حیات فرهنگی و اجتماعی و حتی سیاسی یک ملت است. برخی نگران هستند که گردشگری بر هویت‌های محلی اثر سوء بگذارد در صورتی که علیرغم  افزایش رفاه عمومی در سال‌های اخیر و گسترش زیرساخت‌ها و تاسیسات اقامتی، فناوری‌های ارتباطی و تسهیل  سفر در میان خانوارهای ایرانی ما با نوعی بازگشت به هویت و اصالت‌های فرهنگی به ویژه در میان جوانان مواجه هستیم.

او اضافه کرد: این مسئله در میان شبکه‌های اجتماعی و فضای‌های مجازی قابل مشاهده است و استدلال کسانی را که می‌گویند تجربه گردشگری باعث تضعیف هویت‌ها و ارزش‌ها می‌شود را رد می‌کند.

 معاون گردشگری سابق سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در ادامه افزود: تقویت خرده فرهنگ‌ها در اثر تعاملات میان فرهنگی رخ می‌دهد و از این رو گردشگری خود عامل گفت‌وگوی میان فرهنگی، توسعه و گسترش تنوع فرهنگی و عاملی کلیدی در ایجاد همبستگی ملی در جوامع مختلف است.

گردشگری عاملی برای افزایش ضریب امنیت داخلی

رئیس دانشکده علوم گردشگری دانشگاه علم و فرهنگ با اشاره به تأثیرات گسترش گردشگری بر تقویت هویت‌های ملی و محلی همبستگی ملی در ابعاد فرهنگی، اقتصادی و سیاسی و اجتماعی افزود: گردشگری و هویت به مثابه دو متغیری که بر همدیگر تأثیر می‌گذارند در نهایت باعث تمهید شرایط برای شرکت فعالان بومی در معرفی فرهنگ مناطق میزبان گردشگران، افزایش غرور ملی و فرهنگی، احیای صنایع دستی و حفظ آثار باستانی، سنت‌ها و آداب و رسوم و تقویت و گسترش زبان فارسی خواهند شد و حضور گردشگران در این مناطق از منظری دیگر باعث توسعه اقتصادی، توسعه، بهسازی و گسترش حمل و نقل و ارتباطات، سرمایه گذاری‌های خارجی و ارتقای آگاهی‌های عمومی و آموزش‌های تخصصی خواهد شد.

جهانیان در پایان با تأکید دوباره بر اهمیت گردشگری به عنوان ابزاری در جهت توسعه همه‌جانبه و پایدار، هویت‌جویی و هویت خواهی ملی و بومی و عاملی در جهت تقویت همبستگی ملی در شرایط کنونی ایران بیان کرد: گردشگری می‌تواند رابطه مودت اقوام مختلف حول نام ایران را تحکیم بخشد و موجبات کاهش فاصله اجتماعی و طبقاتی و افزایش ضریب امنیت داخلی و جلوگیری از بروز تنش‌های قومی و محلی و تعمیق دوستی میان اقوام مختلف باشد.

براساس این گزارش، سلسله نشست‌های چشم‌انداز صنعت گردشگری توسط مرکز گردشگری علمی – فرهنگی دانشجویان ایران با تمرکز بر مسائل مربوط به گردشگری و ارائه راهبردهای مشخص در این خصوص از سال ۹۴ شروع شده و ۱۴ نشست از این مجموعه نشست‌ها دری دو مرحله تاکنون برگزار شده است و ادامه دارد.

سفارت جمهوری اسلامی ایران در آنکارا، در اطلاعیه‌ای، از ایرانیان خواست از حضور در اماکن پر ازدحام، اکیدا خودداری کنند.

نظر به وقوع برخی حوادث ناگوار برای هموطنان، با تاکید در مورد اهمیت رعایت مقررات وضعیت فوق العاده در جمهوری ترکیه ، مجددا توصیه می گردد در صورت اقامت و یا ضرورت  انجام مسافرت، با دقت نظر و توجه نسبت به هشدار های نمایندگی و سرکنسولگری های جمهوری اسلامی ایران درترکیه و نیزدستگاه های ذیربط کشور میزبان، از حضور در اماکن پر ازدحام و نامطمئن اکیدا خودداری فرمایند.  

پنج‌شنبه گذشته دو شهروند ایرانی در مقابل یک فروشگاه، هدف حمله با چاقو قرار گرفتند و یکی از آن‌ها جان خود را از دست داد. در پی کودتای نافرجام تیر ماه در ترکیه، دولت آن کشور برای مدت سه ماه اعلام وضعیت فوق‌العاده کرد.

گپ و گفتی با آرش نورآقایی، صاحبنظر توریسم ادبی

نویسنده: زهره نیلی

بسیاری از مکان های گردشگری در کشور ما با اسطوره ها و افسانه ها درآمیخته اند. کافی است نگاهی به اسامی شهرها، قلعه ها، مکان ها و آثار تاریخی کشورمان بیندازیم، متوجه اسامی بسیاری می شویم که با افسانه ها درآمیخته اند: «قصر شیرین، قصر بهرام، زیج منیژه، قلعه رستم، قلعه ضحاک، زندان سلیمان، تخت سلیمان، کوه بلقیس، تخت جمشید، هفت خوان، فرهاد تراش و »؛ این اسم ها نشان می دهد که روزگاری نه چندان دور، چگونه شخصیت های افسانه ای و اسطوره ای در باور مردم ایران حضوری فراموش نشدنی داشته اند. اما امروز همه چیز تغییر کرده و مردم کمتر با ادبیات و اسطوره و پیشینه فرهنگی خود آشنا هستند؛ اما هنوز هم هستند کسانی که دل شان می خواهد به یوش بروند تا با خانه و فضایی که نیما، پدر شعر نو در آن به دنیا آمده و بزرگ شده آشنا شوند یا خانه جلال آل احمد را ببینند و اینجاست که گردشگری ادبی معنا پیدا می کند.آرش نورآقایی،نخستین مجری تورهای گردشگری ادبی است. با او درباره قصه ها و افسانه ها و ارتباط آنها با گردشگری به گفت وگو نشسته ایم که در ادامه می خوانید:

سرزمین ما، سرزمین شعر و ادبیات بوده است؛ چگونه می توان از این پیشینه فرهنگی برای جذب گردشگر استفاده کرد؟

بسیاری از مکان های گردشگری که در کشور ما وجود دارند، با اسطوره ها و افسانه ها درآمیخته اند؛ بگذریم از اینکه تا کنون از این منظر به آنها توجه نشده و ما از تمام ظرفیت های موجود استفاده نکرده ایم. به طور مثال اگر به روایت های شاهنامه فردوسی توجه کنیم، با دنیایی از افسانه و اسطوره ها روبه رو می شویم که هیچ بهره ای از آنها نبرده ایم. به عبارتی، ادبیات، ارزش افزوده گردشگری است و ما از آن طرفی نبسته ایم

چگونه می توان از مضامین افسانه ها و مفاهیم اسطوره ها برای رونق و توسعه گردشگری بهره برد؟
ما می توانیم در سیستان و بلوچستان که آن را محل تولد «رستم» و همچنین محل وقوع بسیاری از اتفاقات شاهنامه می دانیم «موزه شاهنامه» بسازیم و در آن، برخی از داستان های شاهنامه را به روش های کارآمد و روزآمد روایت کنیم و حتی مجسمه بعضی از شخصیت های شاهنامه را طراحی کنیم یا همچون ایتالیایی ها که قبر نمادین «رومئو و ژولیت» را ساخته اند در یک باغ مصفا که نمونه اش را در ایران بسیار داریم، یک مقبره نمادین از شیرین و فرهاد بسازیم و تراژدی این عشاق را برای گردشگران یادآوری کنیم. جالب اینکه ما در کوه بیستون مکانی را به نام «فرهاد تراش» می شناسیم که قصه خاص خود را دارد اما ما یا از این قصه ها کمتر آگاهی داریم یا اهمیتی برای افسانه ها قائل نیستیم. به هر حال، غلو بخشی از گردشگری است ما هم می توانیم مکان ها و شخصیت های خیالی و غیرواقعی داشته باشیم همان گونه که مردم ایتالیا و دیگر کشورها دارند.
 
بسیاری معتقدند، «چهل ستون» محل قصه گویی شهرزاد بوده و «هزار و یکشب» ریشه ایرانی داشته است. از این امکان تا چه اندازه در جذب گردشگر می توان استفاده کرد؟

گذشت آن زمان که در دنیا، کشور ما را با قصه های «هزار و یک شب» می شناختند و «چهل ستون» و «هشت بهشت» را محل قصه گویی شهرزاد می پنداشتند. ما از این امکان، بشدت غافل شدیم و هزار و یکشب را، دو دستی به اعراب تقدیم کردیم؛ حالاهر شهر عربی خود را با عنوان شهر هزار و یکشب به دنیا معرفی می کند و ما از همه این مواهب، بی بهره مانده ایم. ما «دماوند» را داریم و «آرش» را؛ آیا نمی توانیم بر فراز دماوند، مجسمه ای از آرش بسازیم و برای هر کوهنورد خارجی، اسطوره او را روایت کنیم؟

شاید به این دلیل که هنوز بسیاری گردشگری ادبی را گردشگری مقابر و آرامگاه ها می دانند و آن را به آرامگاه حافظ و سعدی محدود می کنند؟

گردشگری ادبی به زیارت آرامگاه حافظ و سعدی و خیام و عطار محدود نمی شود. می توان به مزار حافظ رفت و فاتحه ای فرستاد و تفالی هم به دیوان حافظ زد اما این ساده ترین نوع گردشگری ادبی است. وقتی نویسندگان داستان های رئالیسم جادویی، چون «بورخس» اقرار کرده اند که بن مایه نوشتن داستان هایشان، کتاب هایی چون «هزار و یکشب» بوده، نمی دانم چرا ما قدر ادبیات خود و ظرفیت های آن برای جذب گردشگر را نمی دانیم و به آثاری چون «سلامان و آبسال» و «جوامع الحکایات» بی توجه هستیم. برای مثال بر اساس مسیر حرکت مولانا، می توان توری طراحی کرد؛ چون این شاعر بزرگ ایرانی در مسیر بلخ به قونیه از خراسان گذشته همچنین ما می توانیم بر اساس رمان«کلیدر» که در سبزوار و اطراف آن اتفاق افتاده، تور طراحی کنیم.
خود شما و چند نفر از دوستان تان براساس رمان «کلیدر» محمود دولت آبادی، تور طراحی کردید. تا چه اندازه از این تور استقبال شد؟ اصلاً زیرساخت های این مسیر برای جذب گردشگر، آماده است؟

هنوز زیرساخت ها آماده نیست. بودند کسانی که می خواستند بیایند اما از روستای کلیدر تا نیشابور و قوچان و سبزوار، قهوه خانه یا مسافرخانه ای برای اسکان مسافران وجود ندارد و جالب اینکه روستای زعفرانیه از دیرباز در مسیر جاده ابریشم بوده و یکی از معدود روستاها و شهرهایی است که هم چاپارخانه دارد هم کاروانسرا اما هیچ جایی وجود ندارد که مسافران، شب را در آن بگذرانند.

پس شناخت، لازمه شکل گیری و رونق گردشگری ادبی است؟

اول باید کارشناسان بشناسند، بعد مردم عادی هم خواهند شناخت. ما دو سال پیش، کلیدواژه گردشگری ادبی نداشتیم، اما امروز، مقام معظم رهبری درباره این نوع گردشگری صحبت می کنند و از ضرورت توجه به آن می گویند و این اتفاق کمی نیست. از سوی دیگر شکل گیری و رونق گردشگری ادبی، درگرو ارتباط میان شاعران و نویسندگان و کارشناسان گردشگری است. ما مرتب می گوییم، گردشگری، فرابخشی است، اما در میزگردها و سمینارهایی که با عنوان گردشگری ادبی یا سفرنامه نویسی برگزار می کنیم، شاعران و نویسندگان شرکت نمی کنند.

و واقعیت این است که تا مردم چیزی را نشناسند، ارزش و اهمیت آن را درک نمی کنند

من بعد از خراسان و مکان یابی رمان «کلیدر» به کاشان رفتم و متوجه شدم «گلستانه» ای که سهراب از آن نام می برد، اسم یک مکان است که امروز به زباله دانی تبدیل شده؛ همه به مشهد اردهال می روند، اما نمی دانند «گلستانه»، دو کیلومتر آن سوتر است. «ربع رشیدی» در حافظه جهانی ثبت شده و ما می توانیم آجر به آجر آن را بازسازی کنیم و یک شهر ادبی بسازیم؛ چرا این کار را نمی کنیم؟ چرا برای «کلیدر» نباید مسیر گردشگری تعریف کنیم و زیرساخت هایش را فراهم آوریم؟

به هر حال چه بخواهیم چه نخواهیم حساسیت هایی در ارتباط با ادبیات معاصر وجود دارد؟
آخر ما به ادبیات کلاسیک خود هم بی توجه بوده ایم. کسی نمی داند «آب رکن آباد» و «گلگشت مصفا»یی که حافظ به آن اشاره کرده کجاست؟ من برای طراحی تور ادبی به خراسان رفتم، گفتند اینجا خورشیدی وجود دارد به نام امام رضا(ع) پس شمعی چون فردوسی، در برابر آن فروغ ندارد و نباید داشته باشد؛ هیچ کس منکر این نیست که حرم امام رضا(ع)، مهم ترین جاذبه گردشگری خراسان است، اما جز گردشگری زیارتی ما به جاذبه های گردشگری ادبی و فرهنگی نیز در خراسان بزرگ، می توانیم توجه کنیم.

سوای بی توجهی به داشته هایمان در ادبیات گردشگری، مساله قابل تامل دیگری هم وجود دارد. «مکان» در داستان های خارجی، خود به یک شخصیت مستقل تبدیل می شود اما ادبیات داستانی ما در روزگار معاصر از چند نمونه خاص چون«کلیدر» و «چراغ ها را من خاموش می کنم» و آثار احمد محمود که بگذریم، مکان مند نیست و نمی توان انتظار داشت با این داستان ها، همان گونه برخورد شود که با آثار چارلز دیکنز؟

انگشت شمارند داستان های ایرانی که به شهر یا مکانی خاص توجه می کنند. از چند مورد معدود که بگذریم، کمتر رمان و داستانی است که در بی مکانی نگذرد و شاید یکی از رسالت های ادبیات داستانی، این است که مکان مند شود؛ انگار نویسنده های ما خجالت می کشند درباره مکانی که درآن به دنیا آمده یا بزرگ شده اند بنویسند. انگار هنوز هم برای ما بچه «بالاشهر» یا «پایین شهر» بودن مهم است.

در صورتی که در کشورهای دیگر چنین نیست. در انگلیس براحتی می توان مکان هایی را که چارلز دیکنز به آن اشاره کرده پیدا کرد یا ساخت. داستان های ایرانی چنین امکانی را به مخاطب خود نمی دهند و تنها به توصیف یک فضای خیالی می پردازند.

یکی دیگر از مشکلات ما در زمینه گردشگری ادبی این است که بسیاری مکان ها، مابه ازای عینی ندارند.

بله متاسفانه. مابه ازاهای عینی چندانی از مکان های واقعی گردشگری ادبی برای ما باقی نمانده است. نه خانه هدایت باقی مانده نه خانه نیما یوشیج در تهران. در یک جمله می توان گفت شهرهای ما از بی هویتی رنج می برند و مکان هایی که می توانند برای شماری از گردشگران جالب باشند، معرفی نمی شوند.

 

روزنامه ایران، سال 21، شماره 6015، دوشنبه 9 شهریور 1394، صفحه 16

داریوش اکبرزاده عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری تنها سخنران ایرانی همایش جهانی راه ابریشم در سئول ، مسیر پناهنده شدن شاهزادگان ساسانی به چین را تشریح کرد.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، در همایش جهانی راه ابریشم که به همت موسسه آسیا- اقیانوسیه دانشگاه هان یانگ در شهر سئول برگزار شد سخنرانانی از ایران ، آمریکا، انگلیس ، ایتالیا ، چین ، ژاپن، ترکیه ، ازبکستان و...حضور داشتند.

اکبرزاده در سخنرانی خود به تشریح اهمیت مسیرهایی که شاهزادگان ساسانی پناهنده شده به چین در حمله به اعراب انتخاب کرده بودند پرداخت.
او با تاکید براهمیت مسیر راه ابریشم،کاروانسراها وفاصله های نزدیک آنها برای تجارت را بخشی از امکانات لجستیکی این راه دانست.
این عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در سخنرانی دوم خود در دانشگاه کیم یونگ در شهر دایگو نیز به معرفی تاریخ و فرهنگ ایران پرداخت .
این سخنرانی به دعوت مرکز مطالعات راه ابریشم و آسیای میانه صورت گرفت.

از اینجا دانلود کنید:

http://bayanbox.ir/download/7148427428330197467/Gardeshgari-Ve1.pptx


حجم: 40 مگابایت 

مدیر کل همکاری و توافق های ملی گردشگری انعکاس ابعاد مختلف اقامتگاه های بوم گردی در کشور را نمادی از گردشگری حلال عنوان کرد که شرکت کنندگان می توانند با بهره مندی از این فرصت، امکان موفقیت در رقابت پیش رو را فراهم آورند. 

به گزارش روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، محمد علی فیاضی گفت: در راستای تفهیم چگونگی پیوند گردشگری حلال به ظرفیت های صنعت گردشگری کشور، اقامتگاه های بوم گردی به عنوان نمونه ای شفاف و  نمادی از بستر عمیق ظرفیت ایرانی معرفی می شود. 

 

فیاضی تصریح کرد: اقامتگاه های بوم گردی به عنوان یکی از تاسیسات گردشگری کشور واحدی اقامتی با بیشترین سازگاری با محیط زیست و بوم منطقه، ریشه در فرهنگ اقوام و آیین های بومی ایرانی دارد و معماری آن انعکاسی از روحیه اجتماعی و مهمان پذیری مردمان این سرزمین است که در کنار غذاهای سنتی، آداب و رسوم و بوم منطقه مورد نظر مجموعه ای بی بدیل از دستورات دین مبین اسلام شامل داشتن روحیه خوش خلقی، مهمان دوستی، حفظ شئونات و .... را منعکس می کنند.
فیاضی با اشاره به اینکه در حال حاضر بیش از دویست و هفتاد اقامتگاه های بوم گردی در سراسر استان های کشور فعال است، خاطر نشان کرد: این نوع اقامتگاه ها که اغلب در محیط روستاها، طبیعی  و یا بافت تاریخی شهرها واقع شده اند بی شک می توانند به عنوان سوژه های موفق شرکت کنندگان در سومین جشنواره مشارکت ملی گردشگری به شمار آیند و از زوایای مختلف در قاب نگاه هموطنان هنردوست کشورمان جای گیرند. 
وی در پایان یادآور شد: اقامتگاه های بوم گردی همچون «بارانداز خانه طباطبایی» در روستای فرحزاد، «آتشونی» در روستای گرمه واقع در کویر مصر استان اصفهان، «خانه نقلی» کاشان، «بوم کلبه ترکمن» در کلاله استان گلستان و ... نمونه هایی موفق از اقامتگاه های بوم گردی هستند. 

شهردار ملایر با اشاره به اینکه تعداد 138 اثر تاریخی مطرح ایران وجهان دبرای طرح گردشگری بین‌المللی مینی ورلد «جهان کوچک» در مقیاس یک دهم ساخته می شود گفت: 15 اثر تاریخی وگردشگری خارجی 9 کشور را شامل می شود. 

علیرضا امامی افزود: از این تعداد اثر، 36 مکان مشهور جهان برای طرح گردشگری بین‌المللی مینی ورلد در مجموعه تفریحی و سیاحتی کوهسار ملایر در نظر گرفته شده است.

شهردار ملایر با بیان اینکه مابقی آثار مربوط به کشور ایران است، اضافه کرد: سی و سه پل، تخت جمشید، آرامگاه بوعلی سینا، حافظیه، میدان امام اصفهان، برج کج پیزا، تاج محل هندوستان، برج ایفل و اهرام مصر از جمله آثار تاریخی هستند که در مقیاس یک‌دهم در این مجموعه ساخته می‌شوند.

امامی ادامه داد: دریاچه‌ای که در این پروژه طراحی شده بعد از دریاچه آزادی بزرگ‌ترین دریاچه مصنوعی کشور است و آبشارهای معروف دنیا از جمله نیاگارا در دیواره این دریاچه طراحی و ساخته می‌شود.

وی تصریح کرد: شیراز به عنوان شهر فرهنگ و ادب ایران‌زمین پایتخت حکومت زندیان بوده و از آن رو که کریمخان زند اهل ملایر است، مردم ملایر پیوند فرهنگی نزدیکی با شهر شیراز احساس می‌کنند.

این مسئول ادامه داد: همان‌طور که در شیراز به عنوان پایتخت زندیان اماکن و معابر بسیاری به نام کریمخان زند وجود دارد در ملایر نیز پروژه‌های گردشگری متعددی با نام وکیل‌الرعایا کلید خورده است و همین امر می‌تواند پیوند فرهنگی کلان‌شهر شیراز با شهر گردشگری ملایر را توسعه بخشد.

شهردار ملایر تصریح کرد: تاکنون بیش از 70 درصد امکانات رفاهی پروژه مینی‌ورلد (پنجره‌ای به سوی دنیا) احداث و حدود 30 درصد از ماکت‌های اماکن تاریخی و دیدنی ایران و جهان در آن مهیا شده و مابقی سازه‌ها نیز در حال ساخت است.

وی خاطرنشان کرد: طرح گردشگری مینی ورلد یا پنجره‌ای به سوی جهان، در زمینی به مساحت 48 هکتار به عنوان چهارمین طرح مینی ورلد جهان در شهرستان ملایر در حال ساخت است.

امامی اظهار کرد: این طرح بین‌المللی از سال 87 آغاز شده و برای اجرای آن 200 میلیارد ریال اعتبار پیش‌بینی شده است.

شهردار ملایر جذب گردشگران داخلی و خارجی، توسعه صنعت گردشگری، افزایش مدت اقامت گردشگران از متوسط چهار ساعت به هشت ساعت، افزایش درآمد سرانه شهروندان و جذب سرمایه‌گذاری خارجی را از مهم‌ترین اهداف اجرای این طرح برشمرد.

امامی گفت: شرکت های بزرگ کشور این آثار را طراحی و ساخته اند و به زودی در فضای این پروژه نصب می شود.

شهرستان ملایر بعنوان چهارمین شهر بعد از چین، ژاپن و بروکسل این پروژه بزرگ را به انجام می رساند.


موضوع باستان شناسی و موزه برای نخستین بار به کتاب تاریخ پایه دهم تحصیلی دبیرستان راه یافت.

لیلا کفاش زاده مسئول دفتر کودک و نوجوان پژوهشگاه با اعلام این خبر افزود:این دفتر از سال های گذشته همکاری های گوناگونی با وزارت آموزش و پروش داشته است.

وی برنامه ریزی های هماهنگ با کمیته رشد و تکامل همه جانبه کودکان برای هفته ملی کودک، هم اندیشی در نشست های تخصصی کودکان و بازدید های هدفمند دانش آموزان از موزه ها را از جمله همکاری های به عمل آمده میان این دو نهاد اعلام کردوافزود: آخرین همکاری مابا توجه به نزدیک شدن ماه مهر و شروع سال تحصیلی جدید ، همکاری در تالیف کتاب های درسی بوده است.

او اظهار داشت :کارشناسان پژوهشگاه جلسات متعددی با همکاران بخش تالیف کتاب های درسی آموزش و پرورش داشته اند که حاصل این جلسات کارشناسی، اختصاص بخش قابل توجهی از کتاب تاریخ برای نخستین بار به موضوع باستان شناسی و موزه است.

وی با اشاره به مطرح شدن مباحثی همچون چیستی و اهمیت تاریخ، پژوهش تاریخی، تاریخچه زمان و انواع گاهنگاری و نقشه های تاریخی دردرس اول و دوم کتاب تاریخ گفت: بخش گاهنگاری افزون بر تعریف و تاریخچه گاهنگاری معانی اسامی روزها و ماه های گاه شماری در اوستا و تقویم جلالی به سادگی تشریح و برای دانش آموزان توضیح داده شده است.

به گفته کفاش زاده ،تصاویر بسیار زیبایی از متن سنگ نوشته بیستون به همراه ترجمه فارسی، منشور کوروش و سکه های هخامنشی، طاق بستان ،تخت جمشید و شاهچراغ نیزدر کتاب چاپ شده است.

این کارشناس کودک اظهار داشت : دردرس سوم کتاب تاریخ با عنوان باستان شناسی در جستجوی میراث فرهنگی تعریف جامعی از باستان شناسی و محوطه های باستانی، سن آثار باستانی، موزه ها و اهمیت حفظ و مرمت آثار تاریخی در این درس به دانش آموزان ارائه شده است.

به گفته او نقش رستم، محوطه باستانی کنار صندل جیرفت و باستان شناسی در حال انجام کار در شهر سوخته تصاویر این بخش از کتاب هستند که به خوبی کودکان را با فرهنگ غنی کشورشان آشنا می کند.

مسئول دفتر کودک و نوجوان پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری همچنین گفت :معرفی فرهنگنامه کودکان ونوجوانان به عنوان نخستین فرهنگنامه تالیفی کودکان می تواند کمک شایانی برای انجام پژوهش های دانش آموزی در حوزه فرهنگ و تاریخ به شمار آید که از دیگر نکات قابل توجه این فصل از کتاب است.

او با اشاره به برگزاری کارگاه آموزشی توسط سیداحمد محیط طباطبایی به مدت 2روز برای سرگروه دبیران تاریخ سراسر کشور در ادامه همکاری علمی پژوهشگاه و بخش تالیف کتاب های درسی آموزش و پرورش اظهار داشت : در این کارگاه آموزشی افزون بر شیوه تدریس این کتاب اهمیت تاریخ و باستان شناسی و جایگاه این درس در دوره دبیرستان اشاره و توضیح داده شد که یاد گیری این مفاهیم چگونه می تواند در حفظ و ترویج هویت ایرانی در نسل آینده تاثیر گذار باشد.


معاون صنایع دستی:

جشنواره آش یک ثروت است

معاون صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفت: معنای ثروت تغییر کرده و تصویرهای ذهنی و رخدادهایی مانند جشنواره آش به‌عنوان ثروت مطرح می‌شوند، بر این اساس، زنجان استانی ثروتمند است.

بهمن نامورمطلق در مراسم افتتاح یازدهمین جشنواره ملی آش ایرانی که در سینما روباز مجموعه فرهنگی - تفریحی ایل‌داغی زنجان برگزار شد، اظهار کرد: در دنیای امروز، دانشی به نام تصویرشناسی بسیار مورد توجه است که می‌توان آن را بزرگ‌ترین سرمایه هر فرد، شهر و ملت دانست.

او ادامه داد: هنگام سفر به زنجان، از اطرافیانم درباره تصویر ذهنی‌شان از این استان سوال پرسیدم و معمولا در اولین لحظه بدون فکر تصویرهایی مانند سلطانیه، چاقو، ملیله، اجتماع بزرگ مردم در روز هشتم محرم و جشنواره آش مطرح می‌شد. این نشان می‌دهد که زنجان در مسیر ثروتمند شدن در حرکت است، زیرا داشتن یک تصویر خوب، نوعی ثروت و مایه اعتبار است.

وی بیان کرد: در گذشته و پیش از آغاز به کار دولت «تدبیر و امید» تصویر مناسبی از ایران در افکار جهانی وجود نداشت، به‌گونه‌ای که یک استاد دانشگاه برای سفر به گرجستان، بیش از یک ساعت در فرودگاه این کشور منتظر می‌ماند، در حالی که بقیه مسافران به راحتی وارد گرجستان می‌شدند.

نامورمطلق اظهار کرد: دلیل این مشکل، تصویری بود که استکبار جهانی از ایران ارائه داده و هویت ایرانیان را خراب کرده بود؛ ولی با تلاش‌های انجام‌شده قدم‌های مثبتی در راستای بازسازی هویت و تصویر ایرانیان انجام شد، به‌گونه‌ای که اکنون شاهدیم کشورهایی مانند گرجستان و ترکیه به‌دنبال جذب تورهای ایرانی هستند.

او گفت: در چهار سال گذشته، ایران به‌عنوان کشوری ناامن معرفی شده بود، به همین دلیل، هزینه بیمه سفر به ایران ۱۰ برابر بود. این در حالی است که اکنون خطوط هوایی سایر کشورها به‌دنبال دادن امتیاز و سفر به ایران هستند.

معاون صنایع‌ دستی سازمان میراث‌ فرهنگی، صنایع‌ دستی و گردشگری با بیان این‌که تصویر زنجان نیز علاوه بر فضا، رخدادها و محصولات آن بهینه شده است، تاکید کرد: بزرگ‌ترین ثروت یک جامعه، رخدادهای خوبی است که علاوه بر ایجاد هویت موجب توسعه نیز می‌شوند. بنابراین باید تأکید کرد که اکنون معنای ثروت، از توسعه صنایع سنگین به توسعه صنایع فرهنگی همچون صنایع دستی و غذا تغییر کرده است.

نامورمطلق با تأکید بر این‌که در یونسکو هفت نوع صنایع فرهنگی معرفی شده است که سینما، موسیقی و غذا جزو آن‌هاست، اعلام کرد: تا کنون در زمینه غذا یک نشان از یونسکو برای رشت دریافت کرده‌ایم. امیدواریم با گسترش فعالیت‌های جشنواره آش برای زنجان نیز بتوانیم این نشان را دریافت و زنجان را ثروتمند کنیم، زیرا در دنیای امروز معنای ثروت تغییر یافته است.

استاندار زنجان نیز در این مراسم گفت: همه اقوام ایرانی در تکوین این جشنواره موثر بوده‌اند و دلیل حضور آن‌ها بیان این موضوع است که ما همواره به‌عنوان اقوام شجاع و مرزبان جزیی، از پیکر تمدن ایرانی هستیم.

اسدالله درویش‌امیری اظهار کرد: حضور گسترده اقوام ایرانی و سفر طولانی آن‌ها که بیش از ۲۴ ساعت بوده است، نشان می‌دهد این جشنواره توانسته گامی در کنار هم قرار دادن اقوام ایرانی در اوج صفا و صمیمیت بردارد.