Zanjan Tourism

معرفی ظرفیت های گردشگری زنجان

معرفی ظرفیت های گردشگری زنجان

هدف رسانه گسترش اطلاع رسانی و آموزش گردشگری است. بازنشر مطالب، لزوما به معنای تائید محتوای آن نیست.

آخرین نظرات
  • ۲۰ فروردين ۹۶، ۲۲:۵۹ - نفر هفتادوسوم
    سلام
  • ۴ فروردين ۹۶، ۱۳:۰۶ - katayoon dolatshahi
    عالی
پیوندها

۱۵ مطلب با موضوع «باستان شناسی و میراث فرهنگی» ثبت شده است

golpayegan-petroglyphs-62

این سنگ نگاره های باستانی در دره ی تیمره، واقع در کوه های زاگرس در مرکز ایران فراوان یافته می شود. این نگاره ها که شاید داستانی از شکارگران و جانوران ساکن در این دره ی خاور میانه ای در بیش از ۶,۰۰۰ سال پیش را باز می گویند، به دست هنرمندان روزگار پیش از تاریخ این سرزمین نگاشته شده اند.در آسمان شبانه ی بالای چشم انداز هم رد ستارگان دیده می شود که همگی با هم به گرد قطب شمال آسمانی دایره هایی ساخته اند.

mv058

سنگ نگاره های گلپایگان، گویای دورانی است که بشر به ابزار نخستین شکار (سنگهای تیز) و رام کردن حیوانات و پس از آن کشاورزی و کاشت گیاهان روی آورد. گستردگی و فراوانی سنگ نگاره ها، تنوع تکنیکهای حکاکی، قدمت آنها و…باعث شده تا یکی از گسترده ترین نقوش صخره‌ای ایران در این منطقه قرارگیرد. در یکی از سنگ نگاره ها مردی، دست فرزند خود را گرفته و با شکار یک مار به او آموزش می دهد. در یکی دیگر از این سنگ نگاره ها، مردانی سوار بر اسب، به شکار قوچها پرداخته اند که نشان می دهد این منطقه در دوره های مختلف پیش از تاریخ، محل سکونت انسان بوده است. در سنگ نگاره های جدید، نشانه هایی از زبانهای باستانی که بر پایه نمادنگاری و ایده نگاری است، دیده می شود. همچنین برخی از حروف نگاریهایی که تاکنون کارشناسان معنی آنها را در نیافته اند، در آثار بدست آمده مشاهده شده است.

golpayegan-petroglyphs-63

روی سنگ نگاره ها تصاویری چون بزکوهی، قوچ کوهی، آهو، انسان (در حالات گوناگون و با ابزارهای متفاوت)، اسب، گرگ، شیر، شتر یک کوهان و دو کوهان، پلنگ، گراز، گوزن (مارال، شوکا، زرد ایرانی)، یوز پلنگ، گور، مار، لاک پشت و بسیاری از حیوانات ناشناخته دیگر مشاهده می‌شود که از این میان حدود ۷۵ درصد نقوش به بز کوهی و قوچ اختصاص دارد که نماد سرزندگی، آبادانی و برکت است.

n00464961-b

بزرگترین نقش بر روی سنگ نگاره های گلپایگان بزکوهی ای است که ۱۱۲ سانتیمتر ارتفاع و ۹۰ سانتیمتر عرض دارد. سنگ نوشته ها با خطوط تصویری، ایدئو گرام، سطری، ایلامی(هندسی)، پهلوی، کوفی، کلیمی و عربی و خط فارسی، سیر تکاملی خط را نشان می‌دهد.

40069616_1

 

منبع: ایران بیلد

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ آذر ۹۵ ، ۱۵:۳۴
حسین خمسه ای

زنجان - ایرنا - مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان گفت: با ثبت پنج اثر تاریخی جدید زنجانی در فهرست میراث ملی، تعداد آثار تاریخی زنجان در این فهرست به 741 مورد رسید.

یحیی رحمتی روز یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: مرداد امسال، در جلسه ثبت آثار تاریخی، 15 اثر تاریخی، واجد ارزش ثبت شدن شناخته و به سازمان میراث فرهنگی کشور برای ثبت معرفی شدند.
وی یادآورشد: استان زنجان پیش از این دارای 736 اثر تاریخی و فرهنگی ثبت و یک هزار و 200 اثر شناسایی شده بود.
رحمتی اظهار کرد: قدمت اغلب بناهای تاریخی که واجد ارزش ثبت ملی شناخته شده بودند، به دوره پهلوی اول و قاجار و تپه های باستانی به عصر مفرغ، آهن و دوره های اشکانی، ساسانی و اسلامی بر می گردد.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان گفت: بناهای تاریخی شامل بیمارستان شهناز زنجان مربوط به دوره پهلوی اول، حمام سعادت شهر ابهر ساخت دوره پهلوی، آسیاب روستای دهشیر علیا مربوط به دوره قاجار، مسجد میر بهاءالدین شهر زنجان ساخت دوره قاجار، مسجد و مدرسه سید فتح الله متعلق به دوره قاجار، خانه جهانشاه خان مربوط به دوره قاجار، حمام حاج داداش زنجان مربوط به دوره قاجار و حمام سعدی شهر زنجان مربوط به دوره قاجار از جمله بناهای تاریخی بود.
وی خاطرنشان کرد: تپه های باستانی شامل تپه باغچه لار متعلق به عصر مفرغ، تپه کاندی مربوط به اوایل دوره اسلامی، سولی چای شمالی مربوط به دوره میانی اسلامی، سولی چای جنوبی دوره میانی اسلامی، تپه اوچ ایاق مربوط به دوره های مفرغ، آهن و اسلامی، تپه قبرستان مربوط به عصر آهن، تپه بیوک کل متعلق به عصر اشکانی و ساسانی و تخت بلقیس مربوط به دوره ساسانی از جمله تپه های باستانی مطرح برای ثبت اثر در این جلسه بودند.
رحمتی ادامه داد: از بین بناهای تاریخی چهار بنای تاریخی بیمارستان شهناز با شماره ثبتی 31566، مسجد میربهاءالدین با شماره ثبتی 31573، مسجد سید فتح الله با شماره ثبتی 31567 و حمام سعدی با شماره ثبتی 31575 در فهرست میراث ملی کشور ثبت شد.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان گفت: از میان تپه های باستانی معرفی شده تا کنون، تپه اوچوق ایاق در فهرست میراث ملی با کد ثبتی 31564 ثبت شد.
رحمتی اضافه کرد: روند ثبت سایر بناها و تپه های باستانی هم اکنون در دست بررسی قرار دارد.
بیمارستان شهناز نخستین بیمارستان ساخته شده در شهر زنجان است و این بنا داخل محوطه بیمارستان شهید بهشتی کنونی قرار دارد. 
مسجد میربهاءالدین یکی از مساجد دوره قاجار زنجان است که به سبک و شیوه مساجد با شبستان ستون دار ساخته شده است. 
مسجد سید فتح الله یکی از مساجد قاجاری مرکز شهر زنجان است که در فاصله کوتاهی از مسجد جامع و بازار تاریخی زنجان در داخلی یکی از کوچه های منتهی به بازار قرار گرفته است.
حمام سعدی یا فراشباشی یکی از بناهای دوره قاجاریه است که در فهرست آثار ملی قرار گرفت. این بنا به سبک و شیوه گرمابه های قدیمی ایرانی ساخته شده است و بسیاری از ویژگی‌های گرمابه های سنتی ایران را دارد.
تپه اوچ ایاق، تپه بلند و به نسبت بزرگی در حدفاصل روستای گوران خدابنده و روستای قلقاتی ایجرود است.
قدیمی ترین دوره سکونت در اوچ ایاق مربوط به دوره مس و سنگ است که با توجه به غنای آثار سطحی و نیز به دلیل موقعیت جغرافیایی این محوطه و ارتباط آن با دیگر محوطه های مس و سنگ استان، در مطالعات باستان شناسی از اهمیت خاصی برخوردار است. علاوه بر این، اوچ ایاق آثار دوره آهن و دوران میانی اسلام را نیز دارد.

خبرنگار: مینا افشاری** انتشار دهنده: رویا رفیعی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ آذر ۹۵ ، ۰۰:۲۲
حسین خمسه ای

مدیر اداره کل میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری استان زنجان با اشاره به آثار رطوبت در میراث جهانی سلطانیه، گفت: این نم‌زدگی‌ها متعلق به سال‌های گذشته‌اند. گزارش رسمی از روند لایه‌برداری این بنای جهانی تا اوایل زمستان منتشر می‌شود.

به گزارش ایسنا، در روزهای گذشته اخباری از آثارِ رطوبت و نم‌زدگی بخش‌هایی از بنای تاریخی سلطانیه با عناوینی مانند «نم‌زدگی و رطوبت به جان میراث جهانی سلطانیه افتاد»، در فضای مجازی منتشر شد که علاوه بر انتشار تصاویری از این آثارِ رطوبت، نقدهای دیگری از روند مرمت میراث جهانی گنبد سلطانیه را مطرح کرد.

یحیی رحمتی، مدیر اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان، درباره‌ی انتشار این تصاویر و اخبار به ایسنا گفت: این نم‌زدگی‌ها در اثر مرمت‌هایی که با روشی متفاوت در حدود سه یا چهار سال پیش انجام شد، ایجاد شده است. امسال هنوز بارشی در این قسمت اتفاق نیفتاده است که بخواهد چنین نم‌زدگی ایجاد کند، اما به نظر می‌رسد شخصی باردیگر از آثار قدیمی رطوبت بنا عکاسی کرده و آن‌ها را در فضای مجازی منتشر کرده است.

او ادامه داد: در آن مرمت‌ها برای جلوگیری از جذب رطوبت بنا، از شیوه‌ای جدید استفاده شد که متاسفانه عوارض دیگری به دنبال داشت. درست است که رطوبت جدیدی وارد بنا نشد، اما رطوبتی که از قبل داخل بنا مانده بود، داخل بنا حبس شده و چنین اثری از خود به جای گذاشته است که در تصاویر نیز دیده می‌شود.

رحمتی در این‌باره افزود: اصل رطوبت این محوطه جهانی که با روش نوع ایزوله کردن، این رطوبت را در بنا مهار کرده است و دیگر در آن منطقه نفوذ رطوبت نداریم. همچنین آثار رطوبتی که در آن سال‌ها ایجاد شده بود، در قسمت‌های تزئینات اصلی بنا نیست و در همان مناطق مرمت‌ شده‌ی بناست که قابلیت بازیابی و بازگردانی دارد.

مدیر اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان با اشاره به تهیه برنامه‌های ویژه‌ برای جلوگیری از نفوذ رطوبت در بارندگی فصل سرد، بیان کرد: از تابستان به‌واسطه همین مسئله‌ی نفوذ رطوبت، استحکام بخشی بنا را در اولویت جلسات‌مان قرار دادیم تا بتوانیم محل‌هایی که در سال‌ها پیش دچار نم‌زدگی شده‌اند را لایه‌برداری کنیم. گنبدهای سنتی ایران، ایزوگام شده نیستند و اگر به آن‌ها توجهی نشود، مشکلاتی از این دست ایجاد می‌کنند.

او با اشاره به وضعیت گنبدهای تاریخی ایران بیان کرد: گنبد سلطانیه جزو گنبدهای دو پوسته (دو پوش) است؛ به این معنا که گنبد یک پوسته بیرونی کاشی شده دارد و درست مانند آن گنبد، در فضای داخلی‌اش هم گنبد دیگری دارد که تزئینات داخلی گنبد روی آن اجرا می‌شود. در مقابل گنبدهای دو پوسته، گنبدهای سه پوسته وجود دارند که از آن‌ها می‌توان به «گنبد ملاحسن کاشی» در همین منطقه سلطانیه اشاره کرد که جزو معدود گنبدهای سه پوسته است.

رحمتی همچنین تاکید کرد: در این ایام ما نیز شروع به لایه‌برداری آثار رطوبت از بنا کرده‌ایم تا رطوبت‌های حبس شده، آزاد شوند. به صورت بسیار جدی وارد بحث رطوبت‌زدایی و دفع رطوبت از مکان بنا شده‌ایم و برنامه داریم که تا حدود یک ماه دیگر، گزارش اولیه‌ای از روند پیشرفت‌مان منتشر کنیم. 

آثار رطوبت بر دیواره‌ بنای تاریخی گنبد سلطانیه - عکس از سیاوش آریا

به گزارش ایسنا، مدیر اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان زنجان در گفت‌وگویی که سوم آذرماه با ایسنا داشت، اعلام کرد که جلوی نفوذ رطوبت به گنبد سلطانیه گرفته شده است.

او همچنین درباره‌ی فضای مرطوب «موزه رختشویخانه»، نیز بیان کرده بود: مسئله‌ی بنای رختشویخانه متفاوت است، چون ماهیت این بنا با آب سر و کار داشته و وجود رطوبت در آنجا طبیعی است و مشکل رطوبت ندارد. با توجه به اینکه این بنا در محلی ساخته شده که در گذشته سطح آب‌های زیرزمینی بالا بوده و چشمه و قنات هم در آن‌جا وجود داشته است، می‌توان وجود رطوبت در آن را طبیعی دانست.

رحمتی پیشتر در مردادماه سال جاری نیز در توضیح روند مرمت این میراث تاریخی گفته بود که نزدیک به نیمی از مرمت این بنا انجام شده است و تکمیل آن نیازمند افزایش اعتبارش است.

«گنبد سلطانیه»، در شهر سلطانیه‌ی استان زنجان قرار دارد و یکی از شاهکارهای معماری دوره اسلامی به حساب می‌آید. این گنبد حد فاصل سال‌های ۷۰۴ تا ۷۱۲ قمری، به دستور «الجایتو» پادشاه مغول، معروف به «سلطان محمد خدابنده» و با تولیت و نظارت «خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی» ساخته شده است. «سلطانیه» که در سال ۲۰۰۵ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید، نخستین گنبد دو جداره در جهان است که نمونه‌ای قدیمی‌تر از آن را در جهان نمی‌توان یافت.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آذر ۹۵ ، ۱۱:۳۷
حسین خمسه ای

زنجان-طرح ها و نقش های الهام گرفته از طبیعت که در لباس های محلی گذشتگان خودنمایی می کرد مدت های مدیدی است که در بین ساکنان شهرهای استان زنجان و اغلب روستاها غریب است.

خبرگزاری مهر-گروه استانها: با گذر زمان، افزایش تعاملات و تولیدات ، پوشاک متنوع و رنگا رنگ محلی به سمت یکسان شدن رفت تا تفاوت بین مردم هر منطقه و شهر و روستا نامحسوس تر شود.

 این چنین شد که هویت بومی و محلی مناطق مختلف که بخشی از آن در پوشش محلی با تنوع بسیار آن جلوه گر بود، رو به انزوا رفته و آهسته و آرام از صحنه اجتماع محو شد.

اینک لباس های محلی استان زنجان که در تعداد انگشت شماری از روستاهای زنجان به چشم می خورد، جنبه نمایشی پیدا کرده و هراز گاهی برای یادآوری هویت فرهنگی منطقه در نمایش ها و موزه ها عیان می شوند.

به تدریج و طی تحولات تاریخی، سرپوش ها، تن پوش ها، پاپوش ها و زیورآلات متناسب با شرایط جغرافیایی و طبیعی و تحت تاثیر فرهنگ و مذهب بومی و محلی به لحاظ رنگ و طرح، نحوه استفاده که تنوعی بی بدیل داشتند، جای خود را به بلوز و شلوار، دامن و مانتو، شال و روسری های امروزی دادند.

پوشاک مردم  در شهرها و حتی بخش های مرکزی به لحاظ سرعت انتشار تحولات، از نظر پوشش دستخوش تغییر قرار گرفته اند. در نتیجه  پوشاک رایج در شهرها دارای تنوع تاریخی نیست و رنگ وبوی بومی خود را از دست داده، اما در برخی روستاهای واقع در شهرستان های تابعه استان ساکنان از لحاظ پوشش کمتر دچار تحول شده اند و اطلاعات ذی قیمتی پیرامون پوشاک مردم استان می دهند. از جمله این روستاها می توان به روستای چپر در دهستان چایپاره بالا، روستای وننق در دهستان تهم،روستای درسجین و باغدره در ابهر و روستای قره قوش در شهرستان خدابنده اشاره کرد.

در روستاها کهنسالانی هستند که یکی از منابع مهم شفاهی جهت کسب اطلاعات پیرامون پوشاک پیشینیان محسوب می شوند.

پوشش محلی و سنتی زنان و مردان استان زنجان بسیار جالب و قابل توجه است. پوشش مردان را کت و شلوار معمولی با کلاه نمدی با نام محلی کچه بورک و گیوه یا چارق تشکیل می دهد و پوشش محلی زنان نیز از چندین تکه لباس و تزیینات متفاوت چون انگشتر، النگو و... تشکیل شده که بسته به قدرت اقتصادی افراد، زینت های مختلفی نیز با این لباس ها استفاده می شوند. برخی از این لباس ها عبارتند از: نوعی پوشش که شامل پارچه ای مخصوص برای محافظت از موی سر است.

 پاچین: پیراهنی متشکل از دو قسمت بالا تنه و پایین تنه است. بالا تنه ساده و پایین تنه گشاد و چین‌دار است و تا روی مچ پا می‌رسد. پوشیدن این پیراهن سابقاً در روستای دلگی و گنبد معمول بود.

چنه التی (زیرچانه): ابزاری است که از سکه های قلاب دار به هم پیوسته و یا منجوق های رنگارنگ تشکیل شده و نوعی زینت نیز به شمار می آید.

یاشماق: نوعی روسری که برای پوشش دهان، چانه و گردن استفاده می شود.

جلیزقا: پوشش مخصوص بالاتنه است که بدون آستین بوده ونوع آستین دارآن یل نام دارد.

کوینک: پوششی که اندکی بلندتر از جلیزقا بوده و زیر آن استفاده می شود، این پوشش از طرح ها و رنگ های گرم انتخاب می شود.

تومان: پوششی که به دو نوع بلند و کوتاه تقسیم می شود نوع بلند آن شلیته و نوع کوتاه آن قصاتومان نام دارد. معمولاً شلیته توسط افراد مسن و قصاتومان توسط جوانان مورد استفاده قرار می گیرد.

شلوار: این پوشش از پارچه ضخیم و تیره رنگ انتخاب می شود.

نیم ساق: نوعی جوراب شلواری است که در میهمانی ها و مسافرت ها استفاده می شود.

تلفیق هنر و طبیعت در پوشینه روستانشینان زنجان

گرچه ایلات خمسه توسط استان های مختلف محدود شده و عوامل گوناگونی همچون آب و هوا و شرایط اقلیمی متفاوت منطقه و مهاجرت ها از سویی باعث ایجاد تنوع پوشش زنان این استان شده و ازسویی موجب تفاوت بین پوشش مناطق مختلف گشته است. مهاجران نیز تحت تاثیر پوشش زنان استان قرار گرفته اند به گونه ای که زنان روستاها و شهرهای آذربایجان به دلیل نزدیکی و تعامل فرهنگی بین این منطقه و استان گیلان و رشت پوشش متفاوتی دارند.

یک طراح لباس در رابطه با نوع پوشش مردم در استان زنجان می گوید: با توجه به نظام فکری و فرهنگی جامعه ایرانی و اعتقاد آن به مصونیت داشتن زنان  و حفظ حجاب، پوشش های سنتی اغلب با حفظ شئون مذهبی تهیه می شد.

به گفته معصومه شیخی، زنان این منطقه از لوازم حجاب سرپوش اعم ازعرقچین، کلاه، روسری، چارقد و چارشاب  که هر یک به نحوی بسته می شد استفاده می کنند، تن پوش های زنانه نیز متاثراز فرهنگ اسلامی و مذهبی طراحی می شود ، به طور مثال" کوینک"  لباسی آزاد و گشاد  بود که تمام برجستگی های بدن را می پوشاند معمولا جنس این پیراهن ها از نخ های طبیعی بود که امروزه پارچه های الیاف مصنوعی جایگزین آن شده اند.

این مستند ساز زنجانی که پژوهشی در رابطه با لباس های محلی زنجان داشته است، ادامه می دهد: انتخاب پارچه های مصرفی به توان اقتصادی و سن افراد بستگی دارد  جوانان رنگ های روشن صورتی، ابی با گل های درشت و میانسالان و کهن سالان سورمه ای، ابی تیره، سبز و طوسی استفاده می کنند.

وی خاطر نشان می کند:در روستاهای علم کندی، پری، آستاگل و گماندشت،" ونیز" و "سانسیز"  رنگ بندی در سنین مختلف کمتر محسوس است و اغلب در سنین بالا هم از رنگ های روشن استفاده می کنند.

شیخی ابراز می کند: کت های مخصوصی برای مجالس بود که یقه تا روی سینه و جای دکمه ها را با سکه ها می آراستند."پستک " نوع دیگری از پوشش است که  فاقد آستین بوده، ویژه پاییز و بهار است، در برخی روستاها در فصل زمستان از شال کمر نیز استفاده می شود.

به گفته وی، کت یا "دن" نیز لباسی است که  اغلب افراد متمول در زمستان به تن می کردند، لباسی از جنس مخمل یا فاستونی دارای آستر که حاشیه آن قیطان دوزی می شود. اوزون تومان "تنبان" دامن های پرچینی  که اغلب تک رنگ هستند و به رنگ های قرمز، ارغوانی و سبز می باشند در برخی روستاها نوع گلدار آن نیز استفاده می شود این دامن ها برجستگی ها ی بدن را می پوشانند و اغلب نیاز به شلوار را رفع می کنند.

این طراح لباس یادآور می شود: قرقری تومان، قیسا تومان و شلیته نیز دامن های پرچین کوتاهی هستند که اغلب با شلوار مشکی در میهمانی ها استفاده می شود.


مچ پیچ (قول پیچ) را زنان از آستین لباس های کهنه خود تهیه می کردند و هنگام طبخ نان برای محافظت از مچ دست به آن می بستند. همچنین آیاق قابی، اوزون دابان، گیوه، چاریق نیز انواع پاپوش هایی است که از چرم تهیه می شده و به عنوان پاپوش یا کفش مورد استفاده بوده است.

پوشاک مختص مهمانی در این روستاها معمولا یک دست است و در سایر مواقع پوشاک یکسانی به تن می کنند. در مواقع پخت نان یا دوشیدن شیر دام پیش بندها یا لباس های کهنه ای به تن می کنند.

لباس های بومی و محلی در طرح و رنگ از طبیعت الهام می گیرند رنگ های شاد سبز و قرمز و آبی با گل های ریزو درشت نشان از طبیعت چهار فصل دارد.

 در خصوص پوشاک مردان  نیز می توان به انواع سرپوش اعم از کچه بورکی کلاهی نمدی به شکل گود ، کلاه بخارایی از جنس پوست بره و به شکل گرد،کلاه لبه‌دار کلاهی گرد و کمی بلند با لبه مدور برای طبقات مرفه ، کلاه قزاقی کلاهی گرد و استوانه‌ای شکل ، شفگه کلاهی است نوک‌دار که از پارچه فاستونی تهیه می‌شودو اغلب از بازار شهر زنجان تهیه می‌کنند.

 تن پوش های مردانه عبارتند از" کؤینک" ، "جلیقه" "شال شلواری" است که در روستاهای مختلف عناوینی یکسان و گاه  متفاوت دارند.

پوشینه نوزادان نیز  شامل پیراهن یا همان "کوینک"، "عرقچین" کلاهی گرد و سفید رنگ با بندی در زیر چانه ،"آنناچالما "روسری سه گوشی است که آن را روی پیشانی نوزاد، دور سر می‌بندند،"دوشلوح:"سینه‌بند یا به عبارتی پیش بند پارچه‌ای کوچک "بله" (قنداق) پارچه‌ای چهارگوش است که آن را به شکل سه گوش تا کرده و به بدن بچه می‌پیچند و" شورتوک" ریسمان تقریباً کلفتی از جنس پشم تابیده است و با آن قنداق را می‌بندند.

این طراح لباس و مستند ساز زنجانی می گوید: تحولات فرهنگی تاریخی به ویزه پس از قاجار موجب تغییر ذائقه مردم در انتخاب پوشاک شد.

شیخی با مقایسه پوشاک سنتی و مدرن اظهار می کند: پوشینه های بومی و محلی که در گذشته استفاده می شد آزاد تر، راحت تر و با حفظ حجاب سازگارتر بود، همچنین رنگ ها و طرح های شاد و معمولا از جنس الیاف طبیعی بود.

دوخت لباس های محلی فقط برای آیین های نمایشی و موزه ای صورت می گیرد

وی تصریح می کند: با تغییر و تحولات صورت گرفته بعید به نظر می رسد مردم مجددا به سمت لباس های بومی و محلی گرایش یابند.

شیخی می گوید: در زمان حاضر دوخت لباس های محلی فقط برای آیین های نمایشی و موزه ای  صورت می گیرد.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و  صنایع دستی استان زنجان نیز توجه و احیای لباس های محلی را به عنوان یک از برنامه های این اداره کل عنوان کرد و گفت: میراث فرهنگی از پژو هش ها و طرح ها در این زمینه حمایت می کند.

یحیی رحمتی با بیان اینکه لباس های محلی در استان زنجان از تنوع بالایی برخوردار است و انواع پوشش های محلی در استان زنجان شناسایی شده است، افزود: حفظ و احیای لباس های  نقش مهمی احیای فرهنگ اصیل جامعه دارد.

وی با بیان اینکه دستگاه های اجرایی مرتبط با حوزه لباس و پوشاک باید در زمینه احیای لباس ها و پوشاک محلی وارد عرصه شوند، ادامه داد: میراث فرهنگی به سهم خود در این زمینه ورد پیدا کرده و تاکنون از چندین طرح در این زمینه حمایت کرده است.

امروزه پوشاک رایج بین مردم استان همان پوشاک معمول در کل کشور است و برای  تماشای لباس های خوش رنگ و لعاب محلی باید به روستاهای دورافتاده که کمتر دستخوش تحول بوده اند سفر کرد. همچنین در موزه مردم شناسی رختشویخانه زنجان نیز می توان نمونه ای از لباس های محلی زنان را  به تماشا نشست.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۶ آذر ۹۵ ، ۱۳:۴۱
حسین خمسه ای

یحیی رحمتی، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری زنجان خبر از ثبت نخستین بیمارستان این شهر در فهرست آثار ملی داد و بیمارستان شهید بهشتی( شهناز) به فهرست آثار ملی پیوست.

به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری زنجان، رحمتی گفت: بیمارستان شهید بهشتی (شهناز) اولین بیمارستان ساخته شده در شهر زنجان است  و این بنا داخل محوطه بیمارستان شهید بهشتی قرار دارد. بیمارستان شهناز همچون بیشتر بناهای دوره پهلوی اول با سبک معماری تلفیقی سنتی ایران و معماری مدرن غربی ساخته شده است.

وی افزود: این بنا که از نظر ویژگی‌های معماری دارای اهمیت زیادی است، از دیدگاه تاریخی نشان از نقش تاثیرگذار شهر زنجان در منطقه شمال غرب کشور در خصوص امر بهداشت و سلامتی ساکنین شهر را دارد.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری زنجان ادامه داد: طبق کتیبه کاشی‌کاری سردر ورودی بیمارستان، این بنا در سال  1316 در دوره رضا شاه پهلوی تحت عنوان بیمارستان در ضلع شمالی شهر قدیم زنجان در خارج از محدوده باروی شهر و در ضلع شمالی دروازه ارک در محل قبرستان قدیمی ساخته شد و شهناز نام گرفته است.

وی افزود: این بنا در زمان حضور روس‌ها درشمال غرب ایران محل استقرار سربازان روس مستقر در زنجان بوده و پس از تخلیه، مجدداً در اختیار اداره بهدارای وقت قرار می گیرد. پس از انقلاب اسلامی نیز نام بیمارستان، به شهید بهشتی تغییر یافت.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ آذر ۹۵ ، ۱۶:۴۶
حسین خمسه ای

به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری زنجان ، یحیی رحمتی گفت:  مسجد میربها الدین یکی از مساجد دوره قاجار زنجان است که به سبک و شیوه مساجد با شبستان ستوندار ساخته شده است. مسجد در ضلع جنوبی خیابان امام زنجان و در 130 متری غرب سبزه میدان و 140متری شمال بازار تاریخی شهر واقع است.

وی ادامه داد: این مسجد یکی از چندین مسجد دوره قاجاریه زنجان است که با طرح و نقشه مساجد قاجاری شهر ساخته شده و به دلیل نقشه خاص بدون صحن آن و نیز به جهت شهرت مسجد در برگزاری مراسم ایام محرم یکی از مساجد مهم شهر زنجان محسوب میشود.

رحمتی در خصوص وجه تسمیه این مسجد گفت: بانی مسجد شخصی به نام میربهاالدین از روحانیون پر نفوذ و خیر زنجان در دوره قاجار بوده و این مسجد به نام بانی آن میربها الدین نامگذاری شده است. میربها الدین علاوه بر مسجد مذکور، بانی چند بنای عام المنفعه دیگر از جمله پل معروف میر بها بر روی رودخانه زنجان چای نیز میباشد.

 مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردششگری زنجان افزود: به دلیل آنکه در دهه‌های اخیر یکی از  اعضای هیئت امنای اصلی مسجد مرحوم حاج تقی شریعتی بوده، این مسجد به مسجد آقا تقی نیز معروف است. ایشان بعنوان یکی از برگزارکنندگان اصلی مجالس تعزیه در ایام محرم در شهر زنجان شهرت داشتند.

به گفته وی،  از تاریخ ثبت، این اثر تحت حفاظت و نظارت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است  و هر گونه دخل و تصرف یا اقدام عملیاتی که منجر به تخریب یا تغییر هویت آن شود برابر مواد 558 تا 569 از کتاب پنجم قانون مجازات های اسلامی، تعزیرات و مجازات های بازدارنده جرم محسوب شده و مرتکب مشمول مجازات های قانونی خواهد شد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ آذر ۹۵ ، ۱۶:۴۴
حسین خمسه ای

به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری زنجان، رحمتی گفت: مسجد سید فتح الله یکی از مساجد قاجاری مرکز شهر زنجان است که در فاصله کوتاهی از مسجد جامع و بازار تاریخی زنجان در داخلی یکی از کوچه های منتهی به بازار قرار گرفته است.

وی در خصوص ویژگی های این مسجد عنوان کرد: مسجد سید فتح الله از جمله مساجد با شبستان ستوندار و صحن مرکزی است که نقشه آن با دیگر مساجد دوره قاجار شهر شباهت کلی دارد و می تواند به عنوان یک اثر معماری مهم این دوره در مطالعه و بررسی معماری مساجد زنجان، حائز اهمیت باشد.

مدیرکل میراث فرهنگی زنجان افزود: بانی و امام جماعت این مسجد در دوره قاجار یکی از روحانیون شهر به نام سید فتح الله بوده و این مسجد به نام ایشان نامگذاری شده است. در حال حاضر این بنا به عنوان مسجد مورد استفاده مردم، بخصوص بازاریان قرار میگیرد.

به گفته وی،  از تاریخ ثبت، این اثر تحت حفاظت و نظارت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است  و هر گونه دخل و تصرف یا اقدام عملیاتی که منجر به تخریب یا تغییر هویت آن شود برابر مواد 558 تا 569 از کتاب پنجم قانون مجازات های اسلامی، تعزیرات و مجازات های بازدارنده جرم محسوب شده و مرتکب مشمول مجازات های قانونی خواهد شد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ آذر ۹۵ ، ۱۶:۴۳
حسین خمسه ای

به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری زنجان ، رحمتی گفت: حمام سعدی یا فراشباشی یکی از بناهای دوره قاجاریه است که در فهرست آثار ملی قرار گرفت. این بنا به سبک و شیوه گرمابه های قدیمی ایرانی ساخته شده است. و بسیاری از ویژگی‌های گرمابه های سنتی ایران را دارا است.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری زنجان ادامه داد: حمام سعدی زیر سطح معابر و خیابان سعدی جنوبی و در ضلع شرقی خیابان ساخته شده است. دلیل این نوع ساختار جلوگیری از هدر رفتن انرژی گرمایی در شهر سردسیری چون زنجان بوده است.

وی در خصوص ویژگی های این اثر تاریخی اظهار کرد: در حال حاضر بجز حمام سعدی تنها دو گرمابه دیگر در شهر زنجان وجود دارد که با سیستم حمام‌های سنتی ایرانی باقی مانده و فعال هستند. از آنجایی که حمام سعدی بیشتر ویژگی ها و عناصر معماری سنتی گرمابه های قدیم ایران را داراست و یکی از سه حمام سنتی فعال شهر زنجان است، دارای ارزش و اهمیت زیادی است.

به گفته رحمتی ،  از تاریخ ثبت، این اثر تحت حفاظت و نظارت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است  و هر گونه دخل و تصرف یا اقدام عملیاتی که منجر به تخریب یا تغییر هویت آن شود برابر مواد 558 تا 569 از کتاب پنجم قانون مجازات های اسلامی، تعزیرات و مجازات های بازدارنده جرم محسوب شده و مرتکب مشمول مجازات های قانونی خواهد شد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ آذر ۹۵ ، ۱۶:۴۱
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ آبان ۹۵ ، ۲۳:۴۷
حسین خمسه ای

تهران- ایرنا- کارشناس مرکز باستان شناسی میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تهران از کشف جمجمه ای مربوط به دوران تاریخی سه هزار سال قبل از اسلام (عصر آهن) در مسیر فاضلاب شهری در خیابان ظهیر الاسلام تهران خبر داد.

مرتضی ادیب زاده عصر چهارشنبه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: این جمجمه به صورت اتفاقی در عملیات حفاری های شرکت آب و فاضلاب در خیابان صفی علی شاه نزدیک به خیابان ظهیر الاسلام کشف و پس از آن نیز به اداره کل میراث فرهنگی استان تهران اعلام شد.
به گفته وی، در این اکتشاف همچنین بقایای تعدادی سفال شکسته شده نیز پیدا و مشخص شد که قدمت آن به عصر آهن (سه هزاره قبل از اسلام) تخمین زده می شود.
ادیب زاده اظهار کرد: در زمان حاضر عملیات کاوش توسط میراث فرهنگی استان تهران متوقف و مراحل تخصصی تر به پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور سپرده شده است.
وی همچنین به کشف سنگ قبری مربوط به دوره صفویه در خیابان مولوی خبر داد و گفت: در گودبرداری آب و فاضلاب، به صورت اتفاقی سنگ قبری از اوایل دوره صفوی کشف شد.
ادیب زاده ادامه داد: هم اینک این سنگ قبر به اداره کل میراث فرهنگی منتقل شده است.
به گفته کارشناس مرکز باستان شناسی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تهران، تاریخ حک شده بر روی سنگ، مربوط به سال 959(اوایل دوره صفوی) است.
شبد**تهرام/7247**1504**خبرنگار: امین کمالی فر**انتشار دهنده: علی پاینده

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ آبان ۹۵ ، ۰۲:۰۴
حسین خمسه ای