Zanjan Tourism Guide

Zanjan Travel Guide; Visit Zanjan ; Iran

Zanjan Travel Guide; Visit Zanjan ; Iran

Zanjan Tourism Guide

راهنمای مصور سفر و گردش در استان زنجان:
هدف این رسانه گسترش اطلاع رسانی و آموزش گردشگری است. بازنشر مطالب لزوما به معنای تائید محتوای آن نیست.
گردشگری روستایی و اکوتوریسم در اولویت فعالیت قرار دارد.
شماره ثبت در سایت ساماندهی: 1-3-64-56-695660-1-1
© Copyright 2018, All Rights Reserved

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۱۳ آبان ۹۷، ۱۵:۱۷ - لیلی
    عالی
پیوندها

۵۷۲ مطلب با موضوع «اخبار گردشگری» ثبت شده است

مدیرکل میراث فرهنگی استان زنجان گفت: در سال جاری، 70 پروانه بهره برداری اقامتگاه بوم‌گردی در استان صادر شده است و هم اکنون 100 اقامتگاه بومگردی در استان فعالیت می کند.

به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان، یحیی رحمتی، صبح امروز، دهم دیماه در زنجان عنوان کرد: این میزان ایجاد اقامتگاه بوم‌گردی نسبت به سال گذشته رشد 134 درصدی را نشان می‌دهد

او با اشاره به حجم بالای درخواست برای ایجاد اقامتگاه بوم‌گردی افزود: در سال جاری بیش از 150 درخواست ایجاد اقامتگاه به این اداره کل ارسال شده است.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان با بیان اینکه در سال گذشته 30 اقامتگاه در استان افتتاح شد، گفت: با ایجاد 100 اقامتگاه بوم‌گردی، برای 200 نفر به صورت مستقیم و برای 300 نفر به صورت غیرمستقیم اشتغال ایجاد شده است

رحمتی با بیان اینکه شهرستان‌های خدابنده، ابهر و ایجرود دارای بیشترین فراوانی اقامتگاه در استان زنجان هستند، اضافه کرد: در حال حاضر ظرفیت پذیرش اقامتگاه‌های بوم‌گردی استان بیش از 2000 نفر است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ دی ۹۷ ، ۱۵:۳۱
حسین خمسه ای

پرستو فخاریاندنیای‌اقتصاد : رئیس سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری بارها اعلام کرده است که باید شمار اقامتگاه‌های بوم‌گردی کشور تا دو سال آینده به عدد ۲ هزار برسد. هنوز آمار دقیقی از تعداد اقامتگاه‌های بوم‌گردی فعال در ایران در دست نیست اما به نظر نمی‌رسد حتی یک‌چهارم این عدد نیز ایجاد شده باشد؛ این درحالی است که گزارش‌ها و بررسی‌های متعدد نشان می‌دهد بسیاری از این اقامتگاه‌ها با چالش‌های عمده‌ای روبه‌رو هستند.

نبود زیرساخت‌های مناسب، عدم آموزش‌ نیروهای انسانی اقامتگاه‌ها، توسعه بدون ظرفیت‌سنجی و... تنها گوشه‌ای از چالش‌هایی است که همین تعداد به نسبت اندک اقامتگاه‌های بوم‌گردی را تهدید می‌کند و توسعه کمّی این مراکز اقامتی می‌تواند به این چالش‌ها نیز دامن بزند. در همین حال، از یک ماه پیش جامعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی سراسر کشور زیر نظر سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایجاد شده است تا تشکلی که بیش از ۳ سال زمان برد شکل رسمی بگیرد. این البته تنها چالش به رسمیت شناخته شدن اقامتگاه‌های بوم‌گردی نبود. از بیش از ۱۰ سال پیش که این اقامتگاه‌ها به‌صورت پراکنده فعالیت خود را در کشور آغاز کردند تا همین دو سال پیش، یکی از مشکلات اصلی فعالان این حوزه این بود که مسوولان از به رسمیت شناختن گونه جدیدی از مراکز اقامتی که در قالب‌های رایج نمی‌گنجید، سرباز می‌زدند. به مرور زمان و همزمان با رونق گرفتن روزافزون این شکل از مراکز اقامتی، سازمان میراث‌فرهنگی عنوان «اقامتگاه بوم‌گردی» را به رسمیت شناخت و حتی بعدتر به‌صورت فعالانه برای توسعه آن تلاش کرد؛ البته توسعه‌ای که بیش از کیفیت، گویا کمیت آن برای دولتاهمیت دارد.

اهمیت آموزش

حالا اما رئیس هیات مدیره جامعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌گوید که این تشکل قصد دارد با استفاده از نیروهای متخصص و باتجربه جریان اقامتگاه‌های بوم‌گردی را در مسیر خود هدایت کند. مازیار آل داوود البته در گفت‌وگو با «دنیای‌اقتصاد» تاکید می‌کند که اولویت این تشکل تخصصی، استانداردسازی اقامتگاه‌ها است. در این راستا نیز کمیته‌هایی با استفاده از افراد باسابقه این حوزه و فعالان دانشگاهی شکل خواهد گرفت. به باور آل‌داوود این موارد باعث خواهد شد رقابت سالمی در ترویج فرهنگ بومی و بهره‌گیری از محصولات هر منطقه ایجاد شود. رئیس هیات مدیره جامعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی که بیش از ۱۰سال در حوزه بوم‌گردی تجربه دارد، درباره گمانه‌زنی‌ها درمورد افزایش شمار اقامتگاه‌ها تا رقم ۲هزار مرکز می‌گوید: «این طرح، شدنی است اما به شرط آنکه با برنامه‌ریزی صورت گیرد.»

به باور وی، روستاهای بسیاری هستند که ظرفیت گردشگری دارند اما شناخته ‌شده نیستند و چنانچه قرار باشد در این مناطق بوم‌گردی توسعه پیدا کند مستلزم آموزش مردم محلی و متقاضیان راه‌اندازی اقامتگاه‌های بوم‌گردی است. بر این اساس، شکل‌گیری یک اقامتگاه در منطقه نباید تنها برای یک خانوار یا یک فرد سود داشته باشد؛ بلکه تمامی مردم آن جامعه باید به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم از ورود گردشگر به منطقه منتفع شوند تا فعالیت در این زمینه پایدار باشد. با این همه آل داوود یادآور می‌شود که هنوز در برخی مناطق، اقامتگاه‌های بوم‌گردی با چالش‌های متعددی روبه‌رو هستند: «در مناطقی که سال‌هاست امر بوم‌گردی راه افتاده و جایگاه خود را پیدا کرده، فعالان این حوزه مشکلات چندانی ندارند اما در دیگر مناطق که این موضوع به تازگی شکل گرفته و اقامتگاه‌ها در آن بخش‌ها نوپا هستند، فعالان با چالش‌هایی نظیر عدم آموزش مواجه هستند. درواقع آنها بعضا نه می‌دانند چگونه باید گردشگر جذب کنند و نه می‌دانند چگونه باید از میهمانان خود پذیرایی کنند. و این البته تنها بخشی از چالش‌های موجود است.»

ضرورت ظرفیت‌سنجی

در عین حال، عضو دیگر هیات مدیره جامعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی معتقد است ایده ایجاد ۲هزار اقامتگاه بوم‌گردی ذاتا بد نیست اما باید نخست زیرساخت‌ها و زمینه آن ایجاد شود.  سیدهاشم طباطبایی به «دنیای اقتصاد» توضیح می‌دهد: «اینکه صرفا تعداد نامحدودی مجوز برای ایجاد اقامتگاه‌ها صادر شود، می‌تواند مشکلاتی را به دنبال داشته باشد.» وی معتقد است بسیاری از افراد تنها برای اینکه از وام‌هایی که به اقامتگاه‌ها تعلق می‌گیرد، برخوردار شوند وارد این عرصه می‌شوند؛ درحالی که شناختی درباره زوایای مختلف این فعالیت گردشگری ندارند. همین باعث می‌شود در کوتاه زمانی پس از ایجاد اقامتگاه خود، دچار چالش‌های مختلف شوند. این فعال بخش خصوصی تاکید می‌کند به همین خاطر است که جامعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی باید برای سروسامان دادن به فعالیت چنین اقامتگاه‌هایی ورود کند.

طباطبایی با یادآوری اینکه در اساسنامه این تشکل ظرفیت‌سنجی ایجاد اقامتگاه‌های بوم‌گردی قید شده، تصریح می‌کند: «اگر واقعا نیاز به مراکز اقامتی جدید بوم‌گردی وجود داشته باشد، باید ظرفیت‌سنجی و کارشناسی شود؛ وظیفه‌ای که به عهده جامعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی است اما زمان می‌برد تا اندک‌اندک از نقش مستقیم سازمان میراث‌فرهنگی در امور این‌چنینی کاسته و بخش خصوصی راسا وارد شود.» موضوع اکولوژی‌‌ها و اقامتگاه‌های بوم‌گردی در بسیاری از کشورها توانسته به کمک توسعه گردشگری آنها بیاید؛ کشورهایی که از جاذبه‌های طبیعی بیشتری برخوردار هستند در این زمینه پیشتاز محسوب می‌شوند. اما شاید اصلی‌ترین امری که باعث گردشگری پایدار آنها شده، توجه به امر آموزش، نیازسنجی و توسعه زیرساخت‌های لازم بوده است. بوم‌گردی در ایران اما، می‌تواند تیغ دولبه‌ای باشد که هم ممکن است به فرهنگ و محیط‌زیست آسیب بزند و هم توانایی آن را دارد که از این دو سرمایه محافظت کند. تنها باید دید مسوولان و فعالان این حوزه از کدام لبه تیغ بهره خواهند برد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ آذر ۹۷ ، ۱۷:۱۷
حسین خمسه ای

به‌گزارش میراث‌آریا به‌نقل از خبرگزاری خانه ملت، نمایندگان در جلسه علنی امروز چهارشنبه، 7 آذر ماه مجلس شورای اسلامی در جریان بررسی گزارش کمیسیون مشترک در مورد طرح یک فوریتی تشکیل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به منظور تأمین نظر شورای نگهبان با اصلاح ماده واحده این طرح موافقت کردند.

در ماده واحده اصلاحی آمده است که از تاریخ تصویب این قانون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با تمامی اختیارات و وظایفی که به موجب قوانین و مقررات با رعایت بند (د) ماده (29) قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386/7/8 با اصلاحات و الحاقات بعدی و بند (الف) ماده (28) قانون برنامه 5 ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1395/12/14 و بدون توسعه تشکیلات و افزایش نیروی انسانی به وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تبدیل می‌شود.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آذر ۹۷ ، ۱۱:۵۵
حسین خمسه ای

سروش پرهامی؛ مدیر خانه سنتی پرهامی

اگر به گردشگری علاقه دارید و بخواهید کسب و کار خودتان را داشته باشید و یا به اصطلاح سرمایه گذاری کنید، هر ارگانی نگاه خودش را به شما دارد.
بعضی ها نگاه درآمدی دارند و تمام کسری بودجه سازمانشان را گویا سرمایه گذاری های حوزه گردشگری باید جبران کنند. برخی نگاه حفاطتی دارند یا بهتر بگوییم اینطور نشان می دهند. عده ای دغدغه های امنیتی دارند و برخی گمان می کنند شما قشر ضعیف جامعه را در نظر نمی گیرید و با له کردن آن ها به جایگاهی رسیده اید. انجمن های مختلف شاید به شما برچسب های مختلفی بزنند. آن ها هم دغدغه های زیست محیطی، جامعه شناسی، معماری، میراثی و… دارند.

قطعاً این مهم است که به شما با یک تصور اشتباه نگاه نشود، اما مهم تر از آن، دیدی است که شما نسبت به کار خودتان و مسیر آینده دارید.
سرمایه گذاری در بخش اقامت در بافت قدیم را تصور کنید، اگر به شما گفته باشند با وامی صد میلیون تومانی یک خانه قدیمی را مرمت می کنید و پس از مدت کوتاهی جیبتان پر از دلار و یورو شده و سرمایه شما نیز یکی دو ساله چندین برابر می شود، به زودی شوکه خواهید شد.

هدف دوستان دولتی از این تشویق ها و واداشتن دهیاری ها به تبلیغات برای جذب سرمایه گذار، از بین بردن محرومیت و بیکاری و توریستی شدن مقصدها است، اما اعطای مجوز و تزریق وام فقط یکی از ابزارهاست و اگر آگاهانه انجام نشود، فقط اثرات غیر قابل بازگشت دارد.

تأمین مالی ناکافی، مرمت نیمه کاره و بدهکاری بیشتر را سبب می شود و دادن مجوز به بنایی نامناسب در محلی نادرست هیچ کمکی به اقتصاد نمی کند. بطور مثال هنگامی که به روستایی یکباره 35 مجوز اقامتگاه بومگردی داده می شود، فقط منجر به تکه تکه شدن زمین های کشاورزی خواهد شد و در آخر نه کشاورزی داریم و نه گردشگری.
در ادامه به مسائلی که شما را غافلگیر می کند و مواردی را که باید در نظر بگیرید اشاره می کنیم.

1- زیرساخت:
خانه شما به سیستم فاضلاب وصل نیست. علاوه بر ایجاد فجایع زیست محیطی و آسیبی که به سفره های آب زیرزمینی خواهد زد، این یعنی آسیب به خانه شما در بلند مدت و حتی میان مدت. خانه ای که قبلاً دو یا سه خانواده را پذیرا بوده، ممکن است حالا میزبان بیش از صد نفر در روز باشد و قطعاً در تأمین آب، دفع فاضلاب، تأمین برق، گاز و حتی تلفن در بافتی که قادر به تأمین و سرویس دهی به مشترکان حال حاضر خود (کاربری مسکونی) نیست، دچار مشکل خواهد شد.
شما به عنوان سرمایه گذار قطعاً قادر به حل این مشکلات نیستید و مدیریت یکپارچه بخش های مختلفی را می طلبد. حرف از حمایت از سرمایه گذار میزنیم و آن وقت راهکاری تا این حد ساده که (نماینده تمام ارگان هایی مثل آب، برق، گاز، آتش نشانی، اماکن، بهداشت را دور یک میز جمع کنیم) را نمی توانیم عملی کنیم.

2- راه دسترسی:
هرقدر هم که عمارت شما معماری بی نظیری داشته باشد، مسیر دسترسی به آن مهم است و بخشی از تجربه میهمان شما را تشکیل خواهد داد. و این یعنی به غیر از درون ، بیرون هم باید حس خوب را انتقال دهد. نه خیلی از جاده فاصله داشته باشد، نه چسبیده به خیابان باشد و سر و صدا، میهمانان شما رو آزار دهد.

3- من با یک خانه دویست متری شروع کردم. متوجه نبودم که به عنوان یک اقامتگاه باید نیازهای متنوعی را پاسخ بدهم و این یعنی کمبود فضا. مطابق با کاربری که در ذهنتان دارید، مساحت خانه ای رو که می خواهید بخرید تعیین کنید.
خانه مسافر، هاستل، بومگردی، اقامتگاه سنتی، هتل سنتی، زائر سرا، بوتیک هتل؛ تمام این واژه ها و کاربری ها در بافت قدیم شهر و روستا ممکن است. اما اینکه شما در کجا قصد فعالیت دارید، حجم سرمایه گذاری، و علاقه شما تعیین کننده خواهد بود.
توجه کنید که مسیر و فضاهای اطرافتان هم قابل تملک باشد تا در روند توسعه دچار مشکل نشوید.
بطور مثال اگر به عقب برگردم حتما با کمتر از 500 متر (با توجه به اهدافم) شروع نمی کردم. اگر پس از پروژه به این فکر بیفتید، شاید مانند من با سه برابر قیمت مجبور به تملک بشوید.

توصیه می کنم بخصوص اگر در روستا، بین عشایر و در قالب بومگردی و اکولوژ علاقه به فعالیت دارید، به بومی بودن، به ریشه محلی داشتن و یا درگیر کردن مردم بومی توجه ویژه ای داشته باشید.

4- سرویس:
آیا آمادگی ارائه خدمت در بلند مدت را داریم؟!
صنعت گردشگری بر خلاف تصوری که از آن وجود دارد، همیشه زود بازده نیست. اعتماد به کسب و کار شما بسیار تدریجی رخ خواهد داد. شاید پس از چندین سال خدمت و دهان به دهان چرخیدن نام شما، برندتان جا بیفتد. حتی در سال 2018 هم مهم ترین و کارآمدترین راه بازاریابی «دهان به دهان» است.
اگر رسانه های اجتماعی هم کار آمد هستند به دلیل همین حس دهان به دهان بودنشان است.

5- اهلیت داشتن به صنعت گردشگری:
اهلیت قابل تزریق آنی نیست. گذراندن دوره های بومگردی یک یا دو روزه و یا عضو سامانه و اپلیکیشن و سایت های رزرواسیون شدن و یا داشتن طرح توجیهی و استراتژیک که دوستانی در درون و بیرون سازمان ها شما را به آن سوق می دهند بسیار کم تاثیر است و در بهترین حالت شما را به یک «مقلد» تبدیل خواهد کرد؛ زمانی که خودتان به پیچ و خم این صنعت آشنا نیستید.
اگر چه تجربه کار در صنعت گردشگری بسیار به شما، بخصوص در بحران ها کمک خواهد کرد، اما گردشگری دانش است.
اگر فرصت تحصیلات آکادمیک را نداشتید، در دوره های کوتاه مدت گردشگری شرکت کنید. دوره راهنمای گردشگری می تواند شما را با اجزای مختلف صنعت گردشگری مثل حمل و نقل، توراپراتورها، اقامت، جاذبه ها و… آشنا کند. درست بعد از پیداکردن اهلیت است که توسعه درست اتفاق می افتد.
توسعه روندی از بالا به پایین و دستوری نیست.

چند وقت پیش با یک سرمایه گذار خانه های سنتی صحبت می کردم؛ در آخر به این نتیجه رسیدیم که اقامتگاه داشتن یک شغل نیست، یک سبک زندگی است. باید از معاشرت با دیگران لذت ببرید. هم خودتان در جزء به جزء کارها حضور داشته باشید و به اصطلاح بالای سر کار باشید و هم مرتب سفر کنید تا از روندهای بازار مطلع باشید.
تحمل کار در صنعتی را داشته باشید که تعطیلی و نصف شب را متوجه نمی شود.
بیست و چهار ساعته، هفت روز هفته، دوازده ماه سال و سیصد و شصت و پنج روز…

منبع: رسانه راه بلد

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ آبان ۹۷ ، ۲۲:۲۶
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ آبان ۹۷ ، ۰۰:۴۳
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ آبان ۹۷ ، ۰۰:۴۱
حسین خمسه ای

مژده پورزکی: صنعت گردشگری، صنعتی خدمات‌محور است و بخش مهمی از این خدمات به نیروی انسانی از جمله راهنمایان گردشگری برمی‌گردد. طبیعی است اگر مشکلات خرد و کلان عناصر سازنده این صنعت در کوتاه‌مدت با یک برنامه‌ریزی درست برطرف شود، شاهد اثربخشی این صنعت در سطح ملی خواهیم بود.

در چنین شرایطی راهنمایان گردشگری با مشکلاتی روبه‌رو هستند و به نظر می‌رسد بدون توجه کافی و برنامه‌های دولت و حتی بخش‌خصوصی با سختی به این کار ادامه می‌دهند. راهنمایان گردشگری از امنیت شغلی خوبی برخوردار نیستند، درآمدی کافی ندارند و حتی آموزش‌های لازم را نمی‌بینند. با وجود این تعداد علاقه‌مندان به این شغل رو به افزایش است و برخی نهادهایی که متخصص امر گردشگری نیستند، به آموزش راهنمایان مشغول شده‌اند. در این باره اویس کیانی، رئیس هیات‌مدیره کانون راهنمایان گردشگری کشور درباره نقش راهنمایان گردشگری در صنعت گردشگری به «گسترش‌تجارت» پاسخ داد. شرح این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید.

راهنمایان گردشگری در صنعت گردشگری چه جایگاه و نقشی دارند؟ 
راهنمایان گردشگری تنها عنصر مانای گردشگری پیش، هنگام و پس از سفر هستند چراکه خدماتی که راهنمای گردشگری با عنوان محصول خاطره به مسافر داخلی و خارجی القا و عرضه می‌کند، تاثیری شگرف و مستقیم، نه تنها در بازگشت سرمایه این صنعت خواهد داشت، بلکه به‌طور غیرمستقیم نیز این فرآیند و چرخه را برای سایر عناصر فعال نگه می‌دارد. 
خاطره‌ای که یک راهنمای گردشگری محلی، داخلی یا بین‌المللی در ذهن مسافر بر جا می‌گذارد، محصول نهایی راهنمایان گردشگری است و همه عناصر این چرخه، وابسته آن هستند. هر قدر قدرت نفوذ و تاثیر راهنمای گردشگری در زندگی لحظه‌ای و مدت سفر مسافر با چاشنی فرهنگ بومی بیشتری باشد، قطع به یقین، آن راهنما جایگاه والایی در این صنعت خواهد داشت.

با این اوصاف باید پرسید که برای ایجاد رضایت و انگیزه بخشی در این گروه از نیروی انسانی تاثیرگذار چه کارهایی انجام شده است؟ 
راهنمایان گردشگری مشکلات زیادی دارند و دغدغه‌های شغلی آنها مورد توجه قرار نمی‌گیرد. اجازه بدهید مشکلات راهنمایان گردشگری را به ۳دسته«امنیت شغلی»، «آموزش» و «امور اقتصادی» تقسیم کنیم. 
درباره امنیت شغلی راهنمایان باید گفت که راهنمایان گردشگری دارای مشکلات اولیه شغلی هستند. به‌عنوان نمونه، از بیمه تامین‌اجتماعی و بازنشستگی بهره‌مند نیستند. به‌عبارتی وقتی کسی وارد این شغل می‌شود آگاهانه یا ناآگاهانه این را می‌پذیرد که بدون بیمه و استخدام زیرنظر کارفرما فعالیت کند. 
تعداد اندکی از جمع عظیم راهنمایان گردشگری در استخدام برخی شرکت‌ها هستند و سایر راهنمایان به‌طور آزاد با چند کارفرما یا گاه به شکل خود اشتغالی به این شغل و توسعه آن می‌پردازند. این موضوع از دیرباز مطرح بوده و یکی از اصلی‌ترین مطالبه ما از دولت بوده هر چند برای حل ریشه ای آن، فعالیت‌های بسیاری انجام دادیم و به آن ادامه خواهیم داد.
پیچیدگی‌های گاه قانونی یا برخی مدیریت‌های سلیقه‌ای باعث می‌شود این موضوع در کوتاه‌مدت محقق نشود اما با توجه به تعاملی که ایجاد شده امیدواریم با یاری سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری و تامین اجتماعی این مهم به‌زودی محقق شود.

به موضوع آموزش اشاره کردید. بسیاری از کارشناسان از آموزش‌های ناکافی راهنمایان گردشگری گلایه‌مند هستند. شما وضعیت آموزش راهنمایان گردشگری را چگونه می‌بینید؟
در بحث بررسی مشکلات آموزشی راهنمایان با دو موضوع موازی‌کاری آموزشی و مطابقت نداشتن مطالب تئوری و عملی روبه‌رو هستیم. باید این نکته را در نظر داشت که به نظر می‌رسد نظام آموزشی راهنمایان، نیازمند بازنگری جدی است و این امر مهم باید در کوتاه‌مدت عملیاتی شود. 
در حوزه موازی‌کاری آموزشی شاهد این هستیم که وزارت ورزش و جوانان به تربیت راهنمایان گردشگری ورزشی مشغول است که این اقدام با توجه به قوانین ایرانگردی و جهانگردی مصوب مجلس شورای اسلامی خلاف قانون است. این موضوع باعث شده راهنمایان و صنعت گردشگری دچار مشکلات گوناگونی در استان‌های مختلف شوند. 
آنچه می‌گویم به معنای ممانعت از ورود متخصصان ورزشی به حوزه راهنمایان نیست. شغل راهنمای گردشگری نیازمند برخورداری از فنونی است و صلاحیت شاغلان در این حوزه باید تایید شود تا شخص مورد نظر بتواند از نظر اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی به عنوان راهنما در حوزه صنعت گردشگری تاثیرگذار باشد. این فرهنگ که هر کس از فعالان صنعت گردشگری با هر شاخه‌ای (سلامت، ورزش، تجاری و...) می‌تواند راهنمای گردشگری شود عارضه‌ای جامعه‌شناختی به‌وجود می‌آورد. 
اینکه گردشگری دغدغه کلان کشور است یک مسئله است و مسئله دیگر نحوه برخورد و مدیریت و برنامه‌ریزی برای آن است. به هیچ وجه نمی‌توانیم کسی را که تنها بلد است تا سر کوچه محل زندگی خود برنامه‌ریزی جابه‌جایی داشته باشد را فعال گردشگری بنامیم. بنابراین هر فرد از رشته‌های صنعت فرابخشی گردشگری باید با آموزش‌های اولیه و ثانویه تخصصی گردشگری آشنایی پیدا کند.
 راهنمایان گردشگری رسمی افرادی هستند که هزینه می‌کنند، زمان می‌گذارند و با هزاران مشکل و دغدغه پیش، هنگام و پس سفر روبه‌رو هستند. 
به‌طورقطع، اینکه افرادی ازسوی یک نهاد موازی متولی گردشگری وارد نظام گردشگری شوند و کارتی مشابه راهنمایان دریافت کنند، قابل‌قبول نیست. در واقع باید مشخص شود که آیا ما صنعت گردشگری را برای رشد کشور می‌خواهیم یا نمی‌خواهیم؟! اگر می‌خواهیم باید براساس اصول رایج بین‌المللی و نیاز چرخه فعلی گردشگری پیش برویم. مگر سازمان میراث‌فرهنگی به من راهنما می‌تواند کارت مربیگری فوتبال یا هر رشته ورزشی دیگری بدهد؟ مگر نه اینکه من راهنما ممکن است گردشگر ورزشی هم داشته باشم؟ بنابراین هر یک از نهادها باید تنها سهم آموزشی و حکومتی خود را در صنعت گردشگری بازی کنند. 
مدرسان ورزشی و فراگیران ورزشی با هر نوع تخصص قابل احترام هستند اما همان‌طور که من راهنما نمی‌توانم بدون کارت مربیگری به‌عنوان مربی وارد میدان ورزشی شوم، بدیهی است راهنمای گردشگری ورزشی نیز باید دارای کارت رسمی متولی گردشگری کشور باشد تا بتواند وارد میدان راهنمای تور شود.
 این مشکل در گام نخست به سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری بازمی‌گردد که در دولت پیش این اجازه را به وزارت ورزش هدیه کرد! اما در مدیریت پسین این موضوع لغو شد. با وجود این حالا دوباره شاهد چنین اتفاق‌هایی هستیم و حتی کار به‌جایی کشیده که گاهی شهرداران نیز بدون استعلام قبلی اقدام به دخالت در امر آموزشی راهنمایان می‌کنند.
به ضرس قاطع و به اعتقاد ما دوره آموزشی راهنمایان گردشگری باید طولانی‌تر شود. در برنامه‌ریزی‌های تحلیلی دقیق‌تر باید بدانیم که آینده راهنمایان فعلی چیست؟ این پرسش را این‌گونه هم می‌توان مطرح کرد که با آینده صنعت گردشگری که باید از سوی همین راهنمایان جوان نیز اداره شود، چه کنیم؟

به نظر می‌رسد تعداد افرادی که به راهنمایی گردشگری علاقه‌مند هستند، رو به افزایش است. ازسوی دیگر کارشناسان بر کمبود راهنمایان گردشگری تاکید دارند. آیا با وجود کیفیت کم آموزش‌ها باید بر افزایش نیروی انسانی در این حوزه تاکید کرد؟ 
سیاست ارتقای کمی فعالان گردشگری شاید در ظاهر سیاست درستی باشد اما تا زمانی که عامل توسعه که آموزش است تقویت و کیفی نشود در میان‌مدت این صنعت را دچار چالش‌های جدی خواهد کرد. این عارضه‌ای است که حالا با توجه به بیکاری راهنمایان و نپرداختن به آینده بازار گردشگری ایران روبه‌رو هستیم. 
ایجاد نکردن انگیزه شغلی و نداشتن آینده‌بینی ما را با بالا رفتن تقاضای بیش از حد نرم در این شغل روبه‌رو کرده و البته کیفیت آموزش در کشور را کاهش داده است. 
اگر از دیدگاه امنیتی، اقتصادی و اجتماعی به این موضوع بنگریم به‌طور قطع به ضرورت تجدیدنظر در حوزه آموزش راهنمایان گردشگری می‌رسیم. 
درباره معیشت و درآمد فعالان حوزه راهنمایی و گردشگری هم گفته می‌شود، درآمد آنها کافی نیست و شما نیز در دسته‌بندی‌هایی که از مشکلات راهنمایان گردشگری داشتید به موضوع اقتصاد اشاره کردید. در این‌باره توضیح بیشتری دهید. 
همین طور است. با توجه به تغییر و تحولات اقتصادی کشور و برخی مسائل امنیتی که به‌تازگی رخ داد به‌طور طبیعی گردشگری نیز در کشور به میزان قابل‌توجهی دچار نوسان عرضه و تقاضا شد. این مسئله نیز به حوزه راهنمایان آسیب زد. از کاهش سفرهای خروجی تا تغییر در ملیت‌های متقاضی سفر به ایران و کاهش قدرت تقاضای خدمات هم‌میهنان همگی باعث رکود شغلی در تنوع سفرهای محلی، داخلی و بین‌المللی راهنمایان گردشگری شد.

این شغل طبیعتا در هر استان فصلی است و هر فصل را با معیار فصل پرمسافر یا کم مسافر مقایسه می‌کنیم. بنابراین در صورتی که این شغل فصلی دچار نوسان‌های کلان یا خرد شود با توجه به اینکه تضمین شغلی، امنیت شغلی و پایداری آنچنانی نیز ندارد، این راهنمایان چه باید کنند؟ 
به نظر می‌رسد، نه تنها به اهداف و برنامه‌های اشتغالزایی در حوزه گردشگری نرسیدیم حالا با از دست رفتن و بیکار شدن شاغلان این حوزه روبه‌رو هستیم. راهنمایان گردشگری از لحظه ورودشان به این شغل تا لحظه خروج از این شغل به هر دلیلی دارای ارزش‌افزوده‌های محتوایی، علمی و تجربی هستند که باید به آنها بها بدهیم. هر یک از تجربه‌ها و دانسته‌های راهنمایان که روزآمد هستند می‌تواند گشایش بزرگی در بازار گردشگری ایجاد کند. اما باید منتظر بمانیم ببینیم چه موقع به این قشر جوان که از جوان‌ترین راهنمایان جهان هستند در سطح کلان مورد توجه ویژه قرار خواهند گرفت.

و سخن پایانی شما چیست؟ 
همه این عناوین اجمالی و رنگ و لعابش در هر یک از استان‌ها متفاوت است و دغدغه‌های هر یک از طیف راهنمایان استانی زیرمجموعه موضوع‌های یادشده قرار می‌گیرد که می‌توان به‌طورجزئی و تخصصی‌تر به هر یک پرداخت و راهکارهای پیشنهادی ارائه داد. 
از جمله اینکه تورهای غیرمجاز که بدون مجوزهای رسمی و با هدف ناآگاهانه تخریب محیط‌زیست و منابع طبیعی کشور راه افتاده است. مباحث تورهای بدون راهنمای ایرانی از جمله عمده‌ترین و اساسی‌ترین مشکلاتی است که خود می‌تواند باعث مشکلات کلانی شود. 
ناهمگونی مقررات و قوانین مرتبط با راهنمایان در برخی استان‌های کشور و دخالت‌های دولتی برخلاف اصل۴۴ قانون اصلی در حقوق شغلی و صنفی از سایر مشکلات خاص حوزه راهنمایان گردشگری است.
 با همه این تفاسیر و ارائه عناوین مشکلات، باید که راه را پیمود. چه خوب است که این تلاش و عشق این قشر و طیف فعال گردشگری را ارج نهیم و بیشتر پای دغدغه‌های آنها بنشینیم. 
سرمایه انسانی اصلی در حوزه گردشگری، همین راهنمایان گردشگری هستند که باید تقویت شوند تا فرداها تصدی‌گری‌های دولتی و غیردولتی گردشگری را با تجربه گران خود برعهده بگیرند. حال اینکه برای توصیف راهنمایان گردشگری از چه عبارتی می‌توان بهره برد، به‌جز اینکه آنها یک گنج و سرمایه بی‌همتا برای گردشگری هستند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ آبان ۹۷ ، ۱۸:۳۶
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ آبان ۹۷ ، ۲۲:۴۳
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ آبان ۹۷ ، ۰۰:۱۹
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ آبان ۹۷ ، ۰۰:۱۳
حسین خمسه ای
روایت می کنند شهروندان ایرانی تا چهار دهه پیش با گذرنامه ای که حالا رتبه آن در مؤسسه های اعتبارسنجی ۹۲ از ۱۰۰ است، به اروپای غربی به جز سوییس و اتریش، ۳ کشور پیشرو آفریقایی و ۸ کشور مهم آسیایی امکان سفر بدون ویزا داشتند، اما آیا اعتبار یک گذرنامه تنها در «آزادی سفر» خلاصه می شود؟

شاخص تعیین گذرنامه قدرتمند و ضعیف در مؤسسه های اعتبارسنجی معمولا «آزادی سفر» است، بر همین اساس در آخرین گزارش مؤسسه «هنلی پاسپورت ایندکس» رتبه ایران با امکان دسترسی بدون ویزا به ۴۸ کشور، رتبه ۹۲ شده است.

باور عموم مردم هم به چنین شاخصی نزدیک است. برای همین انتظار می رفت با اجرای سیاست درهای باز و دیپلماسی لبخند در پنج سال گذشته، گذرنامه ایران قوی تر و دسترسی به کشورهای بیشتری برای سفر امکان پذیر شود.

این اتفاق در تعامل با کشورهایی چون ارمنستان، گرجستان، جمهوری آذربایجان و صربستان رخ داد؛ کشورهایی که البته برای اجرای رژیم لغو روادید تحت تاثیر تهدیدهای سیاسی و ناهنجاری های مهاجرتی، تردید زیادی نیز به خرج دادند و گاه عقب نشینی هایی داشتند که تازه ترین مورد آن در صربستان رخ داده است.

واضح است که اجرای «سیاست درهای باز» با یک توافق ساده دیپلماتیک به نتیجه نمی رسد و به پارامترهای زیادی وابسته است؛ از جمله رعایت قوانین مهاجرتی و هنجارها، در کنار ایجاد رابطه قابل اعتماد سیاسی و اقتصادی که حافظ منافع کشور میزبان نیز باشد و در ادامه به تخریب فرهنگ و بافت اجتماعی و حتی خانوادگی ساکنان آن منجر نشود.

وزارت خارجه در چند سال اخیر تقریبا در تمام دیدارهای بین المللی برای برقراری رژیم دو جانبه لغو رواید ابراز تمایل و اعلام آمادگی کرده اما شرایط حساس سیاسی کشورمان و از سوی دیگر پیشینه شهروندان برخی کشورها همچون ایران در مهاجرت های قانونی و غیرقانونی باعث شده کشورهایی که حتی زیرساخت آماده ای برای اجرای معافیت از ویزا دارند، محتاط و محافظه کارانه تر عمل کنند. نمونه بارز آن روسیه است که با وجود اعلام آمادگی دو طرف و امضای توافق نامه هایی در سطوح عالی مقامات، اما همچنان در اجرای آن از جانب دولت روسیه درنگ می شود.

در مقابل، کشورهایی هم بوده اند که با شناخت از فرهنگ و هویت شهروند ایرانی و البته بیشتر با اهداف جذب سرمایه، با وجود فشارهای سیاسی، در این مسیر همراه شده اند که شاید گرجستان مثال نزدیک تری به این جریان باشد.

مجتبی کریمی رییس اداره گذرنامه و روادید وزارت امور خارجه نیز با بیان این که پارامترهای زیادی در اعتباربخشی گذرنامه ایران دخیل است، گفت: مؤسسه های نظرسنجی از منظرهای مختلفی، اعتبار گذرنامه ها را ارزشیابی می کنند. بعضی معتقندند اعتبار پاسپورت به میزان سفر آزاد و بدون ویزا به کشورهای مختلف است. برخی کارایی گذرنامه را در تعداد سفر فرهیختگان، ورزشکاران و دانشجویان می دانند و به زعم شان پاسپورتی مقبولیت بیشتری دارد که صاحبان آن هنجارهای مختلف را در کشور میزبان رعایت کرده باشد.

کریمی با اشاره به مقبولیت گذرنامه ایرانی در برخی کشورهای اروپایی تحت تاثیر آمد و شد زیاد فرهیختگان، دانشجویان و ورزشکارانی که رتبه ها و مقام های بین المللی را کسب کرده اند، تاکید کرد: پارامترهای فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی زیادی در اعتباربخشی گذرنامه یا ملیت ایرانی اثر دارد و درست نیست یک جانبه همانند مؤسسه های نظرسنجی، تنها با درنظر گرفتن تعداد کشورهایی که امکان سفر بدون ویزا را برای یک ملیت را فراهم کرده اند، با این موضوع برخورد شود؛ چراکه در سال های اخیر به تعداد کشورهای لغو ویزا شده برای اتباع ایرانی، اضافه شده اما رتبه ایران همچنان در فهرست های جهانی اعتبار گذرنامه تغییری نکرده است.

« دنیای سفر » این نوشته را از « ایسنا » آورده است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ مهر ۹۷ ، ۲۱:۴۵
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ مهر ۹۷ ، ۲۳:۳۸
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ مهر ۹۷ ، ۰۰:۰۰
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ مهر ۹۷ ، ۲۳:۵۹
حسین خمسه ای

صدای میراث: معاون جدید گردشگری کشور که یک روز است از بدنه تخصصی معاونت گردشگری، سکان هدایت این معاونت را به دست گرفته است، روزهای پرکاری در پیش دارد. او  به دنبال توسعه پایدار و متوازن در صنعت گردشگری است. درصدد است بازارهای هدف گردشگری را براساس تحقیقات تعیین و بر کشورهای همسایه و آسیایی تمرکز کند.

«ولی تیموری» باید بدنه متلاشی شده معاونت گردشگری را بار دیگر همچون دانه‌های یک زنجیر به یکدیگر متصل کند تا اهداف تخصصی در حوزه سفر و گردشگری به سرعت اجرایی شوند و صنعت گردشگری از گرداب مشکلات بیرون کشیده شود.

معاون جدید گردشگری در نخستین گفت‌وگوی خود پس از انتصاب به معاونت گردشگری کشور به صدای میراث گفته است که رویکرد معاونت گردشگری از این پس گردشگری مسئولانه و توزیع عادلانه درآمدها با اجرای برنامه‌هایی متمرکز خواهد شد که به توسعه پایدار و توزیع متوازن سفر در کشور منجر شود.

ولی تیموری همچنین گفته است که او و همکارانش روزهای پرکاری در معاونت گردشگری پیش رو دارند.

نخستین اقدام معاون جدید گردشگری قطعا ساماندهی به وضعیت داخلی معاونت گردشگری و پس از آن ایجاد چارچوب و سازوکارهایی برای توسعه کوتاه‌مدت و بلندمدت سیاست‌ها و استراتژی‌های جدید گردشگری کشور است.

ولی تیموری در گفت‌وگو با صدای میراث به سوالات پیرامون اولویت‌های کاری و فوری‌اش در معاونت گردشگری کشور پاسخ داده است. او می‌گوید: علاوه بر محورهای مهمی که رییس سازمان میراث‌فرهنگی در حکم ابلاغی مورد تاکید قرار داده‌ است، انجام تکالیفی که برنامه ششم توسعه در بخش گردشگری برای سازمان میراث‌فرهنگی مشخص کرده از دغدغه‌های جدی دوره جدید کار در معاونت گردشگری است.

به گفته او، از مهمترین این تکالیف نهایی شدن سند راهبردی گردشگری و طرح‌های ملی ساماندهی سواحل و جنگل‌ها است که در اولویت کاری معاونت گردشگری قرار می‌گیرد.

تدوین استراتژی‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت
تیموری با اشاره به دیگر اولویت‌های کاری خود در معاونت گردشگری سازمان میراث‌فرهنگی به صدای میراث گفت: برنامه‌های کوتاه‌مدتی در نظر گرفته شده که هدف آن حل مسایل روز گردشگری است.

وی افزود: یکی از این مسایل مرتفع شدن رسیدگی به وضعیت آشفته بازار گردشگری است که به دلیل نوسانات ارزی، فعالان صنعت گردشگری را با نگرانی و دغدغه جدی مواجه کرده است.

به گفته معاون جدید گردشگری، نهایی و اجرایی شدن سند راهبردی گردشگری کشور نیز از جمله برنامه‌های معاونت گردشگری در بلندمدت است.

دکتر تیموری تعامل با دستگاه‌های مختلف کشور را از دیگر دغدغه‌های معاونت گردشگری در دوره جدید اعلام کرد و افزود: رونق و توسعه صنعت گردشگری بدون همکاری با سایر دستگاه‌ها امکانپذیر نیست.

وی گفت: اگر بر این باوریم که گردشگری یکی از پیشران‌های توسعه کشور در برنامه ششم توسعه است، باید در عمل نیز سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در تنظیم بودجه و اعتبارات سنواتی دستگاه‌های اجرایی کشور چنین نقشی را برای سازمان متولی گردشگری قایل شود.

او تاکید کرد: فعال کردن کانون ملی گردشگری نیز در اولویت کاری معاونت گردشگری است.

معاون گردشگری همچنین بر لزوم ارایه تصویر واقعی از ایران در خارج از کشور تاکید کرد و گفت: نداشتن تصویر واقعی از ایران در بیرون مرزها بزرگترین چالش در حوزه بین‌الملل است.

او گفت: براساس مذاکرات انجام شده با وزارت خارجه، برنامه‌ریزی عملیاتی برای ارایه تصویر واقعی گردشگری ایران در خارج از کشور نیز انجام می شود.

بهره‌مندی تمام کشور از مزایای گردشگری با توزیع سفر
معاون جدید گردشگری در ادامه گفت‌وگوی خود با صدای مبراث به وضعیت نامطلوب گردشگری داخلی در کشور نیز اشاره کرد و ساماندهی گردشگری داخلی را از دیگر اولویت‌های معاونت گردشگری در دوره جدید اعلام کرد.

تیموری تاکید کرد: معاونت گردشگری در گردشگری داخلی به دنبال افزایش گردشگر نیست. بلکه تلاش‌ دارد با توزیع مناسب سفر به مقاصد مختلف کشور و ارتقای سطح کیفی خدمات، تمام کشور را از مزایای صنعت گردشگری بهره‌مند کند.

او  بر لزوم فرهنگ‌سازی سفر بین مردم نیز اذعان کرد و گفت: آمار سفرهای داخلی بسیار بالا است. اما چون بخش زیادی از سفرها به صورت فردی با وسایل نقلیه شخصی و بصورت اقامت چادری انجام می‌شود، شرکت‌های خدمات مسافرتی و هتل‌ها در سفرهای داخلی درگیر نمی‌‌شوند.

معاون جدید گردشگری افزود: با ساماندهی سفرهای داخلی و کاهش سفرهای انفرادی، می‌توان بخش گردشگری را از وابستگی شدید به گردشگران خارجی نجات داد.

ولی تیموری، کاهش وابستگی به شدید به گردشگران خارجی را با تقویت سفرهای داخلی موجب کاهش ضریب ریسک فعالان صنعت گردشگری در بخش هتل‌ها و شرکت‌های خدمات گردشگری و مسافرتی اعلام کرد.

اقامتگاه‌های بومگردی زیر ذره‌بین توسعه پایدار

معاون گردشگری کشور در پاسخ به این پرسش صدای میراث که در دوره جدید سیاست معاونت گردشگری در موضوع اقامتگاه‌های بومگردی، ساماندهی وضعیت آن‌ها و شیوه نظارت بر فعالیت این اقامتگاه‌ها با توجه به آن که قرار بود اقامتگاه‌های بومگردی نقش زیادی در ایجاد توسعه پایدار و رونق اقتصادی در جوامع محلی و حفظ محیط‌زیست داشته باشند؟ گفت: اقامتگاه‌های بومگردی خوشبختانه آخرین حوزه‌ای بود که زمان فعالیت در بخش نظارت و ارزیابی خدمات گردشگری، کارگروه ساماندهی و بازنگری ضوابط فعالیت‌های بومگردی را تشکیل دادیم و بازنگری ضوابط فعالیت آن‌ها نیز آغاز شده بود که باید بار دیگر این کارگروه به سرعت فعال شود.

او  با تاکید بر کاستی‌های موجود در اقامتگاه‌های بومگردی کشور افزود: در شرایط فعلی به دلیل رشد زیاد اقامتگاه‌های بومگردی و اجرا نشدن ضوابط اقامتگاه‌ها، فعالیت بخش زیادی از اقامتگاه‌های بومگردی با توسعه پایدار همخوانی ندارد و استانداردهای لازم در این بخش کمتر رعایت شده است.

تیموری تاکید کرد: اگرچه اقامتگاه‌های بومگردی باید به عنوان یکی از مراکز خدماتی و اقامتی در نظر گرفته شوند و به دلیل اشتغال ارزان و زودبازدهی که دارند مورد حمایت قرار بگیرند، اما این حمایت نباید بدون مطالعه باشد تا در آینده شاهد آسیب‌هایی که در بخش خانه مسافرها دامان گردشگری را گرفت نباشیم.

معاون جدید گردشگری با تاکید بر این که اکولاژ‌ها یا اقامتگاه‌های بومگردی موضوعی جدید در دنیا نیست و الگوهای آن وجود دارد، گفت: فرایندی که در کشورهای دیگر مرسوم است باید در بخش اقامتگاه‌های بومگردی ایران نیز بومی شود تا این اقامتگاه‌ها به شکل درست وارد چرخه گردشگری شوند.

او تاکید کرد: اقامتگاه‌های بومگردی به عنوان مراکز اقامتی که حداقل تجهیزات و خدمات فنی را دارا هستند باید از طریق نیروی انسانی آموزش دیده، بخشی از کمبودهای زیرساختی صنعت گردشگری را جبران و در مسیر اصلی توسعه پایدار فعالیت کنند.

معاون گردشگری سازمان میراث‌فرهنگی با اشاره به نقش اقامتگاه‌های بومگردی در حفظ محیط زیست و ایجاد توسعه پایدار در جوامع محلی تاکید کرد: باید این تعهد را به مردم و جوامع محلی به خصوص با توجه به مشکلاتی که در تعامل با سازمان امور اراضی، منابع طبیعی و سازمان‌های متولی زمین و اراضی کشور وجود دارد، بدهیم که معاونت گردشگری به دنبال گردشگری مسئولانه است و به محیط زیست آسیب نمی‌زند و به هدر رفتن اراضی ملی و دولتی نیز منجر نمی‌شود.

ولی تیموری ادامه داد: این فصل متمم تمامی فعالیت‌های معاونت گردشگری کشور در بخش اقامتگاه های بومگردی و سایر بخش های گردشگری است.

او با اشاره به رویکرد جدید ضوابط نویسی و استانداردسازی خدمات گردشگری از سال ۹۵ در کشور گفت: خوشحالم اولین فردی بودم که این بخش را به سمت اقدام عملیاتی بردم و فصلی به عنوان فصل سوم به ضوابط استانداردسازی تاسیسات گردشگری با عنوان «توسعه پایدار و دسترسی معلولین و جانبازان معزز» وارد شاخص‌های درجه‌بندی تاسیسات گردشگری شد.

تیموری گفت: در ضوابط جدیدهتل‌ها و هتل آپارتمان‌ها فصل سوم ضوابط استانداردسازی تاسیسات گردشگری ابلاغ و روند اجرایی آن آغاز شده است.

معاون گردشگری تاکید کرد: همچنان در بخش استانداردسازی تاسیسات گردشگری و اقامتگاه‌های بومگردی با نگاه به توسعه پایدار پیش خواهیم رفت.

احیای تعاملات بین‌المللی و کارگروه تعیین بازارهای هدف گردشگری 
معاون جدید گردشگری گام بعدی در معاونت گردشگری را تقویت همکاری‌ با سازمان‌های بین‌المللی گردشگری اعلام کرد و گفت: استفاده از مشاوره‌های فنی سازمان‌های بین‌المللی گردشگری که در سالیان اخیر کمرنگ شده بود، بار دیگر تقویت می‌شود.

تیموری افزود: از این پس تعاملات بیشتری با سازمان‌های بین‌المللی تخصصی همچون سازمان جهانی جهانگردی، سازمان کنفرانس اسلامی، سازمان همکاری‌های اکو و سازمان توسعه صنعتی ملل متحد صورت می‌گیرد تا صنعت گردشگری ایران با تحولات جهانی همگام شود.

ولی تیموری درخصوص تعیین بازارهای هدف و برنامه‌ریزی برای جذب گردشگر نیز که در حکم اعلام شده از سوی رییس سازمان میراث‌فرهنگی به او مورد تاکید قرار گرفته است اعلام کرد: خوشبختانه پیشتر در سازمان ایرانگردی و جهانگردی به عنوان کارشناس تحقیقات بازار در گروهی که وظیفه تهیه استراتژی‌های بازاریابی در سند جامع گردشگری کشور را برعهده داشت فعالیت کردم و معتقدم بحث تحقیقات بازار را برای تعیین بازارهای هدف گردشگری، باید بصورت علمی‌ پیش برد.

او گفت: باید کارگروهی آماده کرد و براساس مطالعه و شاخص‌هایی که در دنیا مشخص است، بازارهای کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت تعیین و اقدامات هماهنگ در بخش اطلاع‌رسانی و تبلیغات سفر به ایران را مختص به همان بازارهای هدف انجام داد.

معاون گردشگری سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در پایان این گفت‌وگو به شعار امسال سازمان جهانی جهانگردی که گردشگری و تحولات دیجیتالی را مورد تاکید قرار داده است اشاره کرد و افزود: سیاست اطلاع‌رسانی در بازارهای هدف گردشگری باید براساس مطالعه تدوین شود.

او گفت: با شعار امسال سازمان جهانی جهانگردی که تحول دیجیتال در صنعت گردشگری است می‌توان بخشی از اقدامات را با کمترین هزینه و با سرعت بیشتر در بازارهای هدف گردشگری ایران اجرایی کرد.

ولی تیموری همچنین برنامه‌ریزی برای ایجاد بسترهای حقوقی٬ ساختاری و نیروی انسانی مورد نیاز برای تحول دیجیتالی در گردشگری کشور را از دیگر اولویت‌های کاری خود در معاونت گردشگری سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اعلام کرد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ مهر ۹۷ ، ۲۲:۰۴
حسین خمسه ای