Zanjan Tourism

VISIT ZANJAN ; GO IRAN

VISIT ZANJAN ; GO IRAN

Zanjan Tourism

هدف این رسانه گسترش اطلاع رسانی و آموزش گردشگری است. بازنشر مطالب لزوما به معنای تائید محتوای آن نیست.
گردشگری روستایی و اکوتوریسم در اولویت فعالیت قرار دارد.
شماره ثبت در سایت ساماندهی: 1-3-64-56-695660-1-1
© Copyright 2018, All Rights Reserved

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۲۹ مرداد ۹۷، ۱۲:۲۰ - موزیلاگ ..
    تشکر (:
  • ۱۷ اسفند ۹۶، ۰۱:۰۲ - ..جهان ..
    متشکرم
پیوندها

۷۱۳ مطلب با موضوع «آموزش گردشگری» ثبت شده است

چک لیست راهنمایان گردشگری در راستای گردشگری پایدار

از اینجا دانلود کنید:

http://bayanbox.ir/view/4467698263814075420/IFTGA-Sustainable-tourism-checklist-for-guides.pdf

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ مرداد ۹۷ ، ۲۳:۴۸
حسین خمسه ای

ارائه شده توسط عباس جندقی

از اینجا دانلود کنید: (43 مگابایت)

http://bayanbox.ir/view/2622630767071739620/ecolodge-design..pdf

منبع: http://tourismadviser.com

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ مرداد ۹۷ ، ۲۲:۰۷
حسین خمسه ای

دانلود کتاب زبان تخصصی دوره راهنمایان طبیعت گردی

Download Here:(17M)

http://zanjantourism.parsaspace.com/language-fin-3.88.pdf

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ مرداد ۹۷ ، ۱۲:۵۸
حسین خمسه ای
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ مرداد ۹۷ ، ۱۲:۳۶
حسین خمسه ای

از اینجا دانلود کنید:

http://zanjantourism.parsaspace.com/Reserve.pdf

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ مرداد ۹۷ ، ۱۲:۲۱
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ مرداد ۹۷ ، ۱۲:۱۰
حسین خمسه ای

در پرداختن به حوزه گردشگری، نباید اسیر اعداد شد. نمی‌توان تاثیر افراد را فراموش کرد، زیرا یکایک آنها، قلب تپنده گردشگری هستند. سازمان بین‌المللی گردشگری در کتابی با عنوان «داستان‌های گردشگری: داستان من، جامعه من، آینده ما» سرگذشت کسانی را روایت می‌کند که برای توسعه گردشگری و ایجاد تغییری مثبت در اجتماع پیرامون خود کوشیده‌ و لحظات به یاد ماندنی برای گردشگران ساخته‌اند. این کتاب، بازتاب تکاپوی افرادی است که ظرفیت‌های جوامع خود را خلاقانه بارور ساخته و تاریخ و سنت‌های سرزمین‌شان را احیا کرده‌اند تا از آنها سنگ بنایی برای آینده‌ بسازند. ۲۸ روایت از سراسر جهان در این کتاب گنجانده شده است. گروه اقتصاد بین‌الملل روزنامه «دنیای اقتصاد» هر هفته، یکی از آنها را با شما به اشتراک می‌گذارد.

نام من «میلیوتین پراسکویچ »است، ولی همه مرا «میکو» خطاب می‌کنند و این داستان من است. من یک معلم زیست‌شناسی بازنشسته هستم و چهار دختر دارم. سال‌های سال در یک مدرسه محلی زیست‌شناسی تدریس کرده‌ام. این مدرسه خانه دوم من به‌شمار می‌رود و خانه‌ام را دوست دارم. از زمانی که یک پسر بچه بودم به کوهنوردی علاقه داشتم و تمام گوشه و کنار کوهستان «پروکلتیژ» را می‌شناسم. این نواحی اخیرا به مناطق حفاظت شده پارک ملی پروکلتیژ تبدیل شده‌اند. زمانی که درباره گیاهان به دانش‌آموزانم درس می‌دادم، دریافتم نشان دادن گیاهان به آنها می‌تواند بسیار موثرتر باشد. دانش‌آموزان هم از این ایده استقبال کردند. از آنجا که تمام اوقات فراغتم را در کوهستان می‌گذراندم، توانستم به سرعت کار انتقال گیاهان را آغاز کنم. به مدت ۲۰ سال گیاهان مختلف را با حفظ ریشه‌هایشان از کوهستان به خانه آوردم و سپس به مدرسه منتقل کردم. حاصل این کار احداث یک باغ گیاه‌شناسی بود. امروزه باغ گیاه‌شناسی من بیش از ۳۵۰ گونه گیاهی بومی منطقه کوهستان پروکلتیژ را دربرمی‌گیرد.

در ابتدا این باغ تنها محلی برای آموزش‌های عملی به دانش‌آموزانم بود و می‌کوشیدم عشق به گیاهان، زیست‌شناسی و به طور کلی طبیعت را در دل آنها پرورش دهم. به تدریج دانشجویان زیست‌شناسی، گیاه‌شناسان و علاقه‌مندان طبیعت از کشورهای همسایه برای انجام مطالعات علمی به باغ من مراجعه کردند. چند سال قبل هم این کوهستان به عنوان منطقه حفاظت شده و پارک ملی اعلام و باغ گیاه‌شناسی من هم به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری این منطقه شناخته شد. از آن زمان، گردشگرانی که به این منطقه می‌آیند در طول مسیر خود از باغ گیاه‌شناسی من هم دیدن می‌کنند.

ساختن این باغ گیاه‌شناسی نتیجه علاقه شخصی من بود و هدف اصلی‌ام آن بود که تنوع زیستی منطقه پروکلتیژ را به دانش‌آموزان و مردم نشان دهم و از آنها بخواهم برای حفظ این تنوع زیستی بکوشند. من هرگز به دنبال کسب منافع مادی از این باغ نبودم و از هیچ یک از بازدیدکنندگان وجهی به عنوان ورودی دریافت نکرده‌ام. اما من و خانواده‌ام با افزایش شمار گردشگران دریافتیم که می‌توانیم خدماتی به آنها ارائه کنیم. با ارائه چنین خدماتی می‌توانستیم سیاست بازدید رایگان را حفظ کنیم و در عین حال در آمدی هم از این راه به دست بیاوریم. ما خدمات گوناگونی به گردشگران ارائه می‌کنیم: تورهای بازدید از زیستگاه بومی گیاهان، کلبه‌های چوبی برای اقامت گردشگران،‌ وعده‌های غذای محلی، انواع مربا، کنسروهای خانگی و نوشیدنی‌های محلی که با افزودن گیاهان معطر تهیه می‌کنیم و در جای دیگری یافت نمی‌شوند. این محصولات را همین‌جا بسته‌بندی می‌کنیم و به گردشگران می‌فروشیم.

شمار گردشگران این ناحیه به تازگی افزایش یافته است و ما هنوز درآمد قابل توجهی از طریق خدمات‌مان کسب نکرده‌ایم، اما مطمئن هستیم که این اتفاق خواهد افتاد. جذابیت این باغ و این خدمات بیش از آن است که گردشگران بتوانند آن را نادیده بگیرند. ما در ابتدای راه هستیم، اما شک ندارم که موفق خواهیم شد. باغ گیاه‌شناسی ما به عنوان قطب میراث طبیعی منطقه پروکلتیژ انتخاب شده است. ما از طریق فعالیت‌هایمان سطح آگاهی عمومی را در مورد تنوع زیست‌محیطی کوهستان پروکلتیژ بالا می‌بریم و آموزش‌هایی در مورد گونه‌های بومی و میراث طبیعی به بازدیدکنندگان ارائه می‌کنیم و از این راه درآمد دیگری هم برای خانوادهایجاد می‌کنیم. اینها تلفیقی از تحصیلات و علاقه‌مندی‌های شخصی من است و در زمانی محقق شده‌اند که تصور می‌کردم دیگر کاری در پیش ندارم. اطمینان دارم این کار به حفظ سلامتی من نیز کمک می‌کند. من گیاهانم را حفظ می‌کنم و گیاهانم هم از من محافظت خواهند کرد. دخترانم پس از من کار را دنبال خواهند کرد و این گیاهان سلامت فرزندان مرا هم تضمین خواهند کرد.

درباره مونته‌نگرو

کوهستان‌های پروکلتیژ از مرز آلبانی تا قلب مونته‌نگرو کشیده شده‌اند. اگر چه این کوه‌ها ظاهری خشن و نامنظم دارند اما طبیعت این مناطق بسیار لطیف و زیباست. این کوه‌ها برای ساکنان روستاهای منطقه نقش یک نیروی حفاظتی را ایفا می‌کنند. گونه‌های مختلف زیستی در پروکلتیژ یافت می‌شوند و فرصت بی‌نظیری در اختیار مردم محلی می‌گذارند. یکی از علاقه‌مندان به کوهنوردی در این منطقه، از گیاهانی که در مسیرهای کوه‌پیمایی می‌رویند آموخت که چگونه می‌تواند نهال نازک ایده‌ای آموزشی را به درخت تناور فرصت‌های گردشگری بدل کند و زندگی خانواده‌اش را برای همیشه تغییر دهد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ مرداد ۹۷ ، ۰۹:۳۹
حسین خمسه ای

در پرداختن به حوزه گردشگری، نباید اسیر اعداد شد. نمی‌توان تاثیر افراد را فراموش کرد، زیرا یکایک آنها، قلب تپنده گردشگری هستند. سازمان بین‌المللی گردشگری در کتابی با عنوان «داستان‌های گردشگری: داستان من، جامعه من، آینده ما» سرگذشت کسانی را روایت می‌کند که برای توسعه گردشگری و ایجاد تغییری مثبت در اجتماع پیرامون خود کوشیده‌ و لحظات به یاد ماندنی برای گردشگران ساخته‌اند. این کتاب، بازتاب تکاپوی افرادی است که ظرفیت‌های جوامع خود را خلاقانه بارور ساخته‌ و تاریخ و سنت‌های سرزمین‌شان را احیا کرده‌اند تا از آنها سنگ بنایی برای آینده‌ بسازند. ۲۸ روایت از سراسر جهان در این کتاب گنجانده شده است. گروه اقتصاد بین‌الملل روزنامه «دنیای اقتصاد» هر هفته، یکی از آنها را با شما به اشتراک می‌گذارد.

من رجینا مارتینز نام دارم و این داستان من است. من و همسرم که یک ورزشکار است، در آیولاس زندگی می‌کنیم. او در اینجا مشغول به‌کار است و من بازنشسته شده‌ام. هر دوی ما مسن هستیم. پس از آنکه درگیر یک بیماری جزئی شدم، پزشکان به من توصیه کردند به کاردرمانی بپردازم. ما خانه‌ای در شهر آیولاس یافتیم. این خانه مدتی متروک مانده بود، اما در نزدیکی رودخانه قرار داشت. من و همسرم به رودخانه، فضای سبز و طبیعتعلاقه‌مندیم؛ بنابراین با دریافت وام بانکی خانه را خریدیم و خود تعمیر آن را برعهده گرفتیم. من درها و دیوارها را رنگ کردم که در حقیقت بخشی از روند درمانم به شمار می‌آمد. یک مقام رسمی «سناتور» که دبیرخانه گردشگری پاراگوئه است، به خانه ما آمد تا ما را با برنامه «اقامتگاه‌های بومی» آشنا کند، من این ایده را پسندیدم و با پیوستن به این برنامه موافقت کردم؛ چون دوست دارم در خانه‌ام از مهمانان پذیرایی کنم.

سازمان سناتور ترتیبی داد تا ما در سخنرانی‌ها و کارگاه‌های گردشگری شرکت کنیم و شیوه برخورد با گردشگران را یاد بگیریم.  من بسیار خوش اقبال بودم، زیرا اغلب گردشگرانی که مهمان ما شده‌اند خانواده‌هایی از نقاط مختلف دنیا هستند. این برای من تجربه‌ای بی‌مانند و مثبت است. تمام روز در خانه بی‌وقفه مشغول به کارم. به‌طور غریزی به نظم و ترتیب دادن به اشیا علاقه دارم و این سبب می‌شود تمام روز را به تمیز کردن و مرتب کردن خانه و توجه به مهمانانم بگذرانم. خانه ما همیشه مرتب و تمیز و مهیای پذیرایی از گردشگران است. همسرم مسوول ارتباط با دیگران است و از این کار لذت می‌برد. او دوستان بسیاری یافته است.

حالا به همه و خصوصا خانم‌ها توصیه می‌کنم به برنامه «اقامتگاه‌های بومی» سناتور بپیوندند تا منبع درآمد دیگری برای کمک به هزینه‌های خانوار و بهبود اقتصاد خانواده فراهم کنند. این برنامه در خانه خودم برای من شغلی ایجاد کرد. به این ترتیب ناچار نیستم طبق زمان‌بندی سر کار بروم یا زحمت استفاده از وسایل حمل‌و‌نقل شهری را به خود بدهم. با توجه به شرایط جسمی‌ام چنین شغلی برایم مناسب نبود، اما به کمک این برنامه توانستم درآمد مناسبی کسب کنم و تمام این درآمد را برای بهبود و گسترش فعالیت اقامتگاه‌‌مان سرمایه‌گذاری می‌کنم.

من با اغلب گردشگرانی که به اینجا می‌آیند دوستی خانوادگی برقرار کرده‌ام و به لطف فناوری‌های روز توانسته‌ام ارتباطم را با آنها حفظ کنم و با استفاده از تلفن همراهم برای آنها پیام‌ می‌فرستم. از بدو فعالیت این اقامتگاه گردشگری، به تمام کسانی که در ساخت اینجا با ما همکاری کرده‌اند، فرصت‌های شغلی پیشنهاد کرده‌ام. به تازگی فردی را هم برای کمک به خودم در نظافت اقامتگاه استخدام کرده‌ام. سناتور بسیاری از اقلام مورد نیاز ما نظیر ملحفه‌ها، پتوها، رومیزی‌ها و بقیه موارد را تامین می‌کند و حکم یک خانواده را دارد.

سازمان حامی بومگردی در پاراگوئه

سناتور، دبیرخانه گردشگری پاراگوئه، با درک نقش پررنگی که گردشگری می‌تواند در زندگی مردم این کشور ایفا کند، فعالانه اقدام به شناسایی و بهسازی اقامتگاه‌های کوچک و متوسط در سراسر خاک پاراگوئه می‌کند. سناتور با حضور در جوامع کوچک و محلی در سراسر پاراگوئه، نه‌تنها تخصص خود را در زمینه راه‌اندازی و گسترش کسب‌و‌کارهای کوچک در اختیار آنان قرار می‌دهد، بلکه آینده‌نگری و تعهد خود را به مردمی نشان می‌دهد که می‌کوشند از راه‌های پیش پا افتاده، تحولی بزرگ ایجاد کنند. این تحول زمینه بهبود زندگی کسانی را فراهم می‌آورد که می‌خواهند بهتر و بیشتر کار کنند، بیاموزند و امیدوار باشند. شهر جنوبی آیولاس در نزدیکی سانتیاگو واقع شده است و در نزدیکی آیولاس دهکده ماهی‌گیری کوچکی در کناره رود پاراگوئه وجود دارد. با کمک سناتور در این دهکده فرصتی فراهم شد تا یک خانه محلی به مرکزی برای پذیرایی از گردشگران بدل شود و امیدهای تازه‌ای در این منطقه به وجود آید.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ مرداد ۹۷ ، ۰۹:۲۳
حسین خمسه ای

دنیای اقتصاد : در پرداختن به حوزه گردشگری، نباید اسیر اعداد شد. نمی‌توان تاثیر افراد را فراموش کرد، زیرا یکایک آنها قلب تپنده گردشگری هستند. سازمان بین‌المللی گردشگری در کتابی با عنوان «داستان‌های گردشگری: داستان من، جامعه من، آینده ما» سرگذشت کسانی را روایت می‌کند که برای توسعه گردشگری و ایجاد تغییری مثبت در اجتماع پیرامون خود کوشیده‌ و لحظات به‌یاد ماندنی برای گردشگران ساخته‌اند. این کتاب، بازتاب تکاپوی افرادی است که ظرفیت‌های جوامع خود را خلاقانه بارور ساخته‌ و تاریخ و سنت‌های سرزمین‌شان را احیا کرده‌اند تا از آنها سنگ‌بنایی برای آینده‌ بسازند. ۲۸ روایت از سراسر جهان در این کتاب گنجانده شده است. گروه اقتصاد بین‌الملل روزنامه «دنیای‌اقتصاد» هر هفته، یکی از آنها را با شما به اشتراک می‌گذارد. این مطلب آخرین مطلب از سری «داستان‌های توریسم» است.

نام من سوخم کوهان است و این داستان من است. هنگامی که متولد شدم والدینم نام سوخم را برایم برگزیدند. معنای این نام در زبان ما «امید» است. این نام همیشه اسباب شگفتی بود؛ چراکه در دوران کودکی من هیچ امیدی وجود نداشت. گروه خمرهای سرخ، خانه ما را ویران کرده بودند؛ ما غذایی برای خوردن نداشتیم؛ زمینی برای کشت و کار نداشتیم؛ پول نداشتیم؛ مدرسهنداشتیم و حتی پزشک هم نداشتیم. مدتی بعد پدرم شغلی به عنوان چوب‌بر در حوالی «چی‌فات» یافت. چی‌فات روستایی است که در دامنه کوهستان‌های کارداموم واقع شده است. اغلب با پدرم به جنگل می‌رفتم تا صمغ درختان را جمع کنیم و در روستا بفروشیم. گاهی هم به کمک تله‌هایی که در جنگل می‌گذاشتیم، چند حیوان شکار می‌کردیم. در همان زمان بود که با جنگل مأنوس شدم و درباره آن آموختم. در آن زمان افراد زیادی از طریق جنگل امرار معاش می‌کردند، اما پدر من از بقیه ماهرتر بود و هرچه می‌دانست به من هم یاد می‌داد؛ نام درختان و حیوانات و پرندگان و ارواح جنگل.

اولین‌باری که یک فیل دیدم از ترس گریه کردم. فیل قوی‌ترین و خطرناک‌ترین حیوان جنگل است. پدرم کلاهش را روی سر من گذاشت و گفت: «این کلاه را روی سرت بگذار. این کلاه جادویی است و اگر ساکت و بی‌حرکت بمانی فیل‌ها تو را نمی‌بینند.» من در ۱۰ سالگی می‌دانستم که گوزن‌ها در طول فصل خشک در کجا آب می‌نوشند و جغدها در اوقات بارانی کجا می‌خوابند. معنای صداهای بابون‌ها را می‌دانستم و راه و رسم احترام به «نیاک‌تا» روح نگهبان جنگل را نیز یاد گرفته بودم. پدرم هیچ‌گاه از فیل‌ها یا ببرها یا مارها نمی‌ترسید، اما از نیاک‌تا می‌ترسید. می‌گفت: هیچ‌وقت نیاک‌تا را عصبانی نکن، او قدرتمند است و تو را بیمار می‌کند و می‌کشد. پدرم می‌گفت: «جنگل و همه موجودات آن از آنِ نیاک‌تا هستند. ما تنها می‌توانیم به اندازه نیاز خودمان از آنها استفاده کنیم. اگر بیش از نیاز خودمان چیزی برداریم، موجب خشم نیاک‌تا می‌شویم.»

جمع‌آوری میوه‌ها و صمغ درختان به زحمت کفاف زندگی ما را می‌داد و به سختی روزها و سال‌ها را می‌گذراندیم. با تمام‌شدن جنگراه‌ها ساخته شدند اما راه‌ها به‌جای آنکه زندگی ما را آسان کنند، مشکلات بیشتری پدید آوردند. الوارسازها به منطقه ما راه یافتند و چوب‌های جنگل را خریدند. مردم حیوانات را می‌گرفتند تا در پایتخت یا در کشورهای خارجی برای فروش عرضه کنند. همه بیش از نیازشان از جنگل برداشت می‌کردند. تمامی درختان صمغ‌دار را به خاطر چوبشان بریدند. ببرها و فیل‌ها شکار شدند و حیوانات انگشت‌شمار شدند. جنگلی که از جنگ جان به‌در برد، نتوانست در زمان صلح دوام بیاورد.

یک روز، زمانی که داشتم تله‌هایم را در جنگل بررسی می‌کردم، سربازها از راه رسیدند و مرا دستگیر کردند و به دیدن یک خارجی بردند. او از من پرسید چرا حیوانات را شکار می‌کنم؟ من توضیح دادم که در دهکده ما شغلی وجود ندارد و من برای تامین خانواده‌ام ناچارم شکار کنم.  یک ماه بعد کدخدای ده، من و دوستانم را فراخواند و دوباره همان فرد خارجی را دیدم. در آن‌جا فهمیدم که او «سوانا» نام دارد و رهبر جمعیت همبستگی با حیوانات است. سوانا گفت به ما کار می‌دهد تا دیگر به جنگل نرویم. بنا شد ما به یک اجتماع بوم‌گردی تبدیل شویم. خیلی‌ها باور نمی‌کردند کسی بخواهد به دیدن این منطقه بیاید. اما معلوم شد حق با سوانا بود. من رهبر گروه نگهبانان جنگل شدم. دیگر تله‌ نمی‌گذاشتم، بلکه تله‌ها را جمع‌آوری می‌کردم.

حالا شمار گردشگرانی که به چی‌فات می‌آیند هر سال افزایش یافته است. آنها از کوهستان‌ها، چشمه‌ها، جنگل‌ها و حیات‌وحش اینجا لذت می‌برند. تمامی ۲۵۰ خانوار ساکن اینجا حالا از راه گردشگری روزگار می‌گذرانند. دیگر ناگزیر نیستیم برای شکار به جنگل برویم. من دیگر از نیاک‌تا نمی‌ترسم. با او هم‌پیمان شده‌ام تا جنگل را حفظ کنم. البته هنوز هم از فیل‌ها می‌ترسم اما حالا آینده من روشن است. فرزندانم سالم هستند و به مدرسه می‌روند. می‌توانم از والدینم نگهداری کنم. زندگی آسان نیست، اما فکر می‌کنم والدینم نام خوبی برایم انتخاب کردند.

گردشگری کامبوج

تاریخ کشور کامبوج بر کسی پوشیده نیست. مردم کامبوج مدت‌ها درگیر جنگ و بلایای دیگر بودند. حالا این کشور به نماد تحول و فرصت‌سازی تبدیل شده است. گردشگری یکی از مهم‌ترین بخش‌های اقتصاد کامبوج است. گردشگری سبب شده مردم کامبوج به هویت و باورهای خود و محل زندگی‌شان مباهات کنند؛ شیوه زندگی امروزشان را قدر بدانند و برای آینده‌ای سرشار از صلح و رفاه بکوشند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ مرداد ۹۷ ، ۰۹:۱۳
حسین خمسه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ مرداد ۹۷ ، ۰۰:۳۴
حسین خمسه ای